Πέμπτη 9 Απριλίου 2026

Μεγάλη Πέμπτη: Ο Μυστικός Δείπνος, τα Δώδεκα Ευαγγέλια και η Σταύρωση

 


Μεγάλη Πέμπτη σήμερα και η ημέρα είναι αφιερωμένη στην ανάμνηση τεσσάρων γεγονότων τα οποία περιγράφονται στα Ευαγγέλια και τα οποία συνέβησαν σύμφωνα με τις ευαγγελικές αναφορές λίγο πριν τη Σταύρωση:

  • Ο Μυστικός Δείπνος, δηλαδή το δείπνο του Ιησού Χριστού με τους 12 Αποστόλους, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου (26, 17-30α), του Μάρκου (14, 12-26) και του Λουκά (22, 7-23),
  • Ο Ιερός Νιπτήρας, δηλαδή το πλύσιμο των ποδιών των 12 Αποστόλων από τον Ιησού Χριστό, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου (23, 6-12), του Λουκά (22, 24-28) και του Ιωάννη (13, 1-20),
  • Η Υπερφυής Προσευχή, δηλαδή η προσευχή του Ιησού προς τον Πατέρα του μετά τον Μυστικό Δείπνο και λίγο πριν τη σύλληψή του, όπως περιγράφεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (17, 1-26), και
  • Η προδοσία του Ιούδα η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη του Ιησού, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου (26, 47-56), του Μάρκου (14, 43-50), του Λουκά (22, 47-53) και του Ιωάννη (18, 1-11).

Το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης τελείται ο εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευής μαζί με τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Οι ιερείς κατά την ετοιμασία της Θείας Κοινωνίας εξάγουν δύο "αμνούς" (το μέρος του άρτου το οποίο μεταβάλλεται σε σώμα Χριστού) και διατηρούν τον ένα αφού τον τεμαχίσουν και τον αποξηράνουν, σε ασφαλές σημείο (μέσα στο αρτοφόριο πάνω στην αγία τράπεζα) για έναν ολόκληρο χρόνο για την κοινωνία των πιστών σε έκτακτες περιπτώσεις. Το βράδυ τελείται ο Όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής, στον οποίο αναπαριστάται το Θείο Δράμα της Σταύρωσης και διαβάζονται δώδεκα (αποσπάσματα από τα) ευαγγέλια που περιγράφουν τα γεγονότα από τη σύλληψη έως και την ταφή του Χριστού.

Τα Δώδεκα Ευαγγέλια περιγράφουν την πορεία του Ιησού προς τον Γολγοθά καθ’ όλη την ημέρα της Μεγάλης Πέμπτης. Τον Μυστικό Δείπνο, το δάκρυ και την ανθρώπινη αδυναμία στους κήπους της Γεσθημανής, την προδοσία του από τον Ιούδα, την σύλληψη, την δίκη, τα βασανιστήρια, την Σταύρωση.

Τα Δώδεκα Ευαγγέλια είναι η ονομασία κατά την παράδοση και προέρχεται από τα 12 Ευαγγελικά αποσπάσματα που αναγιγνώσκονται κατά την Μεγάλη Πέμπτη. Φυσικά τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης είναι τέσσερα, από τους τέσσερις Ευαγγελιστές της Εκκλησίας μας.

Τα 12 Ευαγγέλια

Πρώτο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ιγ΄31 – ιη΄1. Η υπόσχεση της αποστολής του Πνεύματος.

Δεύτερο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ιη΄1 – 28. Η προδοσία και η σύλληψη του Ιησού.

Τρίτο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον κστ΄57 – 75. Ο Πέτρος απαρνείται τον Ιησού.

Τέταρτο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ιη΄28 – ιθ΄16. Ο Ιησούς μπροστά στον Πιλάτο.

Πέμπτο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον κζ¨3 – 32. Ο θάνατος του Ιούδα.

Ανάμεσα στο 5ο και το 6ο Ευαγγέλιο ψάλλεται το αντίφωνο «Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου…» και ο Εσταυρωμένος λιτανεύεται από τους ιερείς.

«Σήμερον κρεμᾶται ἐπί ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τήν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν Νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τόν Ἀδάμ. Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱός τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδοξόν σου ἀνάστασιν». 

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασι την γην κρεμάσας», ψάλλει ο ιερέας την ώρα που περιφέρει τον εσταυρωμένο Ιησού στο ναό για την αναπαράσταση της σταύρωσης.

Είναι η στιγμή, περίπου στις 9 το βράδυ, όπου σε όλες τις εκκλησίες της χώρας θα σβήσουν τα φώτα. Η πομπή της σταύρωσης υπό το αμυδρό φως των κεριών θα κινηθεί με αργό και σταθερό ρυθμό προς το κέντρο των ναών, διαπερνώντας το πλήθος των πιστών. Το Θείο πάθος σχεδόν κορυφώνεται.

 Έκτο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον ιε¨16 – 32. Οι στρατιώτες εμπαίζουν τον Ιησού.

Έβδομο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον κζ¨33 – 54. Η σταύρωση του Ιησού.

Όγδοο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον κγ¨32 – 49. Ο θάνατος του Ιησού.

Ένατο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ιθ¨25 – 37. Ένας στρατιώτης λογχίζει την πλευρά του Ιησού.

Δέκατο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον ιε¨43 – 47. Ο ενταφιασμός του Ιησού.

Ενδέκατο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ιθ¨33 – 42. Η ταφή του Ιησού.

Δωδέκατο Ευαγγέλιο: Περικοπή από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον ‘κζ¨62 – 66. Η φρούρηση του τάφου.

Μέσα από τα λόγια των ευαγγελίων αλλά και από τις ιδιαίτερα πένθιμες νότες των τροπαρίων περιγράφονται με τον τραγικότερο τρόπο οι εμπαιγμοί, τα χτυπήματα, οι ύβρεις και οι χλευασμοί των ανθρώπων που ανέβασαν τον Ιησού στο σταυρό.  

 

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026

Επίθεση στο Ιράν. Γιατί γίνεται όλο αυτό;

Σκεφτόμουν εδώ και μέρες να γράψω δυο τρία πράγματα για την πολιτική Τραμπ που όλοι όσοι διαβάζουν μόνο τις επικεφαλίδες την εξηγούν επιδερμικά και στέκονται μάλιστα σε θέματα όπως οι Φάκελλοι Επστάϊν κλπ...
Θέλετε ότι ο Τραμπ είναι ένα από τα καθάρματα που φιλοξενούσε ο Επστάϊν; 
Να το δεχθώ για χάρη συντομίας αυτών που θέλω να πω.
Τι σχέση έχει με την πολιτική του;
Η πολιτική του βασίζεται στο όραμα του η Αμερική να ξαναγίνει μεγάλη και για να γίνει αυτό πρέπει ο βασικός του αντίπαλος - που δεν είναι η Ρωσία αλλά η Κίνα - να μην μεγαλώσει περισσότερο από αυτόν.
Ποιά είναι η κινητήρια δύναμη της Κίνας; 
Η ενέργεια.
Από που την αντλεί την ενέργεια η Κίνα; 
Από την Βενεζουέλα και τα δισεκατομμύρια βαρέλια της σε πετρέλαιο που κάθεται επάνω τους σαν χώρα (η αξία των κοιτασμάτων της Βενεζουέλας είναι περίπου 17 τρις δολάρια - περίπου το μισό έλλειμμα των ΗΠΑ - τα οποία έχουν κατά 90% πελάτη την Κίνα) , το Ιράν που επίσης κάθεται πάνω σε δισεκατομμύρια βαρέλια που επίσης έχουν πελάτη την Κίνα και βέβαια η Ρωσία με τον δικό της ενεργειακό πλούτο που επίσης διοχετεύεται σε μεγάλο ποσοστό στην Κίνα.
 
Θα άφηνε ο Τραμπ τον Μαδούρο να προμηθεύει με ενέργεια τον βασικό αντίπαλο των ΗΠΑ στην Παγκόσμια Αγορά; Ποτέ! Αυτό δεν κατάλαβε ο "καθυστερημένος" Μαδούρο. 

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026

#NERD_BASHING_TIME και σήμερα κάτι τελείως διαφορετικό

Θα το ξαναπώ, δεν συμπαθούσα ποτέ τις ελληνικές ταινίες. Στα δάχτυλα μετρημένες είναι αυτές που πραγματικά εκτιμώ. Όχι από σνομπισμό, κυρίως από αισθητικό ένστικτο. Όμως, όπως και με τον Αλέκο Σακελλάριο, που έχω γράψει, που θεωρώ πως σε στιγμές ξεπερνούσε φόρμες του εξωτερικού (καλλιτεχνική διάνοια) έτσι και με κάποιους Έλληνες ηθοποιούς πάντα πίστευα ότι, αν έκαναν καριέρα εκτός συνόρων, θα σάρωναν. Έλειψε το σύστημα, όχι το ταλέντο. Και κάπου εκεί έπεσα στην εφηβεία (αιώνες πριν) πάνω σε ένα "άγνωστο" διαμαντάκι (διαδίκτυο τότε μεγάλο ζόρι για πληροφορίες). 

Τη Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα. 

Και ναι, έκανα το λάθος να το δω προκατειλημμένος. Γιατί αυτό που βρήκα δεν ήταν μια απλή κωμωδία εποχής, αλλά ένα κινηματογραφικό πείραμα με νεύρο, θράσος και απίστευτη αυτοπεποίθηση για το '60. Σκηνοθετεί ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, και βοηθός του ο Κώστας Λυχναράς (Κωνσταντίνου και Ελένης, Δέκα λεπτά Κήρυγμα, το Καφέ της Χαράς μέχρι....ο Χριστός ξανασταυρώνεται!). Και ήδη αυτό λέει πολλά,ένας από τους θεμελιωτές του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, να πιάνει παραμύθι-σύμβολο και να το μεταφέρει στην αστική Ελλάδα της εποχής εκείνης.

 Όχι Disney. Όχι δάσος με μαγικά πλάσματα. Αλλά μια κοινωνική παρωδία, όπου οι "νάνοι" γίνονται… επτά γεροντοπαλίκαρα. Μια ιδέα που από μόνη της είναι meta-χιούμορ. Η "Χιονάτη" εδώ είναι η Τζένη Καρέζη. Και απέναντί της δεν έχει κομπάρσους, αλλά μια άτυπη εθνική ομάδα τιτάνων του ελληνικού

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

#NERD_BASHING_TIME και πάμε στα κλασικά

Και φυσικά το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό είναι το 1984. Σίγουρα ξέρεις ότι υπάρχουν βιβλία που μιλούν για το μέλλον και υπάρχουν βιβλία που αποκαλύπτουν τους μηχανισμούς της εξουσίας. Το 1984 του George Orwell ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν είναι προφητεία με την επιφανειακή έννοια του "τα είπε όλα ο μύστης". Είναι ένα είδος ανατομίας. Όπως θα έλεγε και ενας φίλος, εγχειρίδιο πολιτικής φυσικής. Είναι το manual του πώς διαλύεις την πραγματικότητα χωρίς να ρίξεις ούτε μία βόμβα. 

Το μυθιστόρημα εκδόθηκε το '49, σε έναν κόσμο που μόλις είχε βγει από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και έμπαινε στον Ψυχρό Πόλεμο. Ο Όργουελ δεν έβλεπε το 1984 σαν ημερομηνία-μαντεία. Το έβλεπε σαν μεγεθυντικό φακό. Και αυτό είναι το πρώτο ανατριχιαστικό σημείο, το βιβλίο δεν είναι sci-fi τεχνολογίας. Δεν τον ενδιαφέρουν οι εφευρέσεις. Τον ενδιαφέρει η δομή. 

Η Ωκεανία κυβερνάται από το Ingsoc - English Socialism. Εδώ βρίσκεται η πρώτη μεγάλη ειρωνεία. Ο Όργουελ ήταν δημοκρατικός σοσιαλιστής. Αλλά το καθεστώς του βιβλίου δεν είναι σοσιαλιστικό με καμία ουσιαστική έννοια. Είναι ολιγαρχία μεταμφιεσμένη σε ιδεολογία. Το όνομα λειτουργεί ως μάσκα. Αυτό είναι κομβικό, το 1984 δεν επιτίθεται σε μια ιδέα, επιτίθεται στη διαστρέβλωσή της όταν μετατρέπεται σε μηχανισμό απόλυτου ελέγχου. Το καθεστώς στηρίζεται σε τέσσερις θεμελιώδεις άξονες, επιτήρηση, γλώσσα, ιστορία και ψυχολογική πειθάρχηση.

Η επιτήρηση στο '84 δεν είναι gadget. Τα telescreens δεν είναι εντυπωσιακά μηχανήματα. Είναι

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

Η ελευθερία δεν είναι σύνθημα.

Υπάρχει μια σιωπηλή δύναμη στο να μην ανήκεις κάπου. Όχι από αλαζονεία. Όχι από φόβο. Αλλά από συνειδητή επιλογή. Το να μην εξαρτάσαι από κόμματα, δόγματα, σημαίες και έτοιμες απαντήσεις είναι μια πράξη εσωτερικής ενηλικίωσης. Δεν είναι επανάσταση με πανό, είναι επανάσταση με κεφάλι ήσυχο. Είναι η απόφαση να μην αφήσεις κανέναν να σου χαράξει τα όρια της σκέψης σου. Όσο το έκανα παλαιότερα άφηνα ''χρέη" που δεν σταματούσαν. Η ανεξαρτησία όμως είναι νοικοκυριό. Η ελευθερία, ξέρεις, δεν είναι σύνθημα. Είναι πειθαρχία. Να ακούς, αλλά να μη γονατίζεις. Να μαθαίνεις, αλλά να μη φυλακίζεσαι. Να συμμετέχεις, αλλά να μη διαλύεσαι μέσα στο πλήθος. 

Είχα την τύχη, και την ευλογία να δω τον κόσμο από τα νιάτα μου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες είδα την πίστη στο "μπορώ". Στη Νότια Αμερική είδα την επιβίωση να γίνεται τραγούδι. Στην Ιαπωνία είδα την πειθαρχία να γίνεται αισθητική. Στην Αφρική είδα το χαμόγελο να ανθίζει μέσα στην έλλειψη. Στην Ευρώπη είδα ιδέες να συγκρούονται αιώνες ολόκληρους και να γεννούν πολιτισμό. Διαφορετικές ιδέες. Διαφορετικές αγωνίες. Διαφορετικά όνειρα.

Και μέσα σε όλα αυτά, κατάλαβα κάτι απλό, όταν ανήκεις ολοκληρωτικά κάπου, παύεις να βλέπεις καθαρά. Ο άνθρωπος που δεν ανήκει απόλυτα πουθενά, βλέπει παντού. Μου άρεσε πάντα η ιδέα του μοναχικού (Τολκινικού) μάγου που βαδίζει μόνος σε μια τεράστια (μέση) Γη σας καουμπόη. Βέβαια, η καταγωγή δεν σβήνει. Όπως έλεγε ο Τζίμης Πανούσης "Με σφίγγει σαν παπούτσι ντόπιο και μπαλωμένο".Δεν ξεφεύγεις από αυτό, ευτυχώς. Το χώμα που σε γέννησε, η γλώσσα που σε διαμόρφωσε, οι πρώτες σου εικόνες, είναι ρίζες. Και οι ρίζες δεν κόβονται χωρίς να ματώσεις. Και δεν πρέπει να κόβονται.