#NERD_BASHING_TIME και ΕΡΩΤΑΣ!

Σε αντίθεση με τους Χριστιανούς που γιόρταζαν τον Έρωτα μέσω Αγίων πχ για τους καθολικούς Βαλεντίνος (-οι) ή ελληνορθόδοξοι Πρίσκιλλα και Ακύλας ή Υάκινθος, στην αρχαία Ελλάδα ή ιδέα του Έρωτα ήταν..θεϊκή! Αλλά, ως original Greek god υπάρχει από πίσω μια πεθερά. Και έρχεται το ερώτημα εχει ερωτευτεί ποτέ ο θεός του έρωτα, δηλαδή ο Έρωτας; Η μόνο σκορπούσε βέλη και όποιον πάρει ο χάρος ξερωγω; Ασφαλώς και λόξαρε ένα βέλος και έπεσε πάνω του κάποια στιγμή, έτσι ερωτεύτηκε την όμορφη Ψυχή.

 Η Ψυχή ήταν μια όμορφη πριγκίπισσα. Τόσο όμορφη, που κανείς δεν τολμούσε να τη ζητήσει σε γάμο (κάτι σαν influencer με φυσικό στήθος και χείλη). Η ομορφιά της θαυμάζονταν τόσο πολύ, ώστε να την συγκρίνουν με τη θεά της ομορφιάς, την Κυπριοπούλα, Αφροδίτη.Φυσικά η θεά με το ντεκαπάζ εξοργίστηκε με το θράσος των θνητών ''Θα σου γμσω την Ψυχή! Που να σε φαν οι Κοστιηνολίμπουροι φτύρα κοττιμένη'' λένε οι φήμες ότι είπε έτσι θέλησε να τιμωρήσει τη νεαρή πριγκίπισσα. Έστειλε, λοιπόν, τον γιο της, τον Έρωτα να την χτυπήσει με τα βέλη του και να την κάνει να ερωτευτεί τον πιο άσχημο άνδρα στη γη. 

Έλα που ο γκοντ οφ Καψούρας, όμως, όταν είδε την πριγκίπισσα χτυπήθηκε από τα ίδια του τα βέλη (το λες και εργατικό ατύχημα). Ξεκίνησε νέκταρ, ουίσκι του Καρρά οι δίσκοι (αρχαίος λαϊκός τροβαδούρος και ποιητής). Θέλησε να την κάνει δική του κι έτσι έδωσε χρησμό στον πατέρα της να την ντύσει νύφη και να την πάει στην κορυφή ενός ψηλού βουνού. Εκεί θα την κατασπάραζε ένα τέρας. Ο πατέρας της Ψυχής δεν μπορούσε να παρακούσει έναν θεό (εξουσία φάση).Οδήγησε την κόρη του στο βουνό. 

Αντί για τέρας, όμως, εκεί εμφανίστηκε ο Ζέφυρος (η προσωποποίηση του δυτικού ανέμου) ο οποίος μετέφερε την κόρη σε ένα λαμπρό παλάτι. Εκεί αόρατοι υπηρέτες ικανοποιούσαν κάθε της επιθυμία. Και το βράδυ ένας αόρατος εραστής τη μύησε στις χαρές του έρωτα. Οι δύο εραστές, η Ψυχή και ο "αόρατος" Έρωτας έζησαν για πολύ καιρό έτσι. Κάποια στιγμή η Ψυχή νοστάλγησε την οικογένειά της και ζήτησε να τους δει. Ο Έρωτας την άφησε, με δύο όρους, να μην αποκαλύψει το μυστικό της τωρινής ζωής της και να μην προσπαθήσει ποτέ να τον δει. 

Οι αδερφές της Ψυχής, όμως, ζηλεύοντας την ευτυχία της, την πίεσαν να αποκαλύψει το μυστικό της. Η Ψυχή ενέδωσε και τότε τη συμβούλεψαν να παραφυλάξει και να μάθει την ταυτότητα του αόρατου εραστή.Γιατί μπορούσε να είναι ένα φρικιαστικό τέρας.Η Ψυχή έκανε όπως της είπαν οι αδερφές της. Κρύφτηκε στο διπλανό δωμάτιο και είδε τον Έρωτα πριν γίνει αόρατος. Θαμπώθηκε από την ομορφιά του - όχι σαν την εικόνα που ανέβασα που είναι σαν δεξί μπακ στο Δυρράχιο. Μα έγινε αντιληπτή. Κι η τιμωρία της που παρέβη τους όρους του αγαπημένου της ήταν η εγκατάλειψή της.

Η Ψυχή, απαρηγόρητη, έψαχνε παντού τον Έρωτα. Η πεθερά της, η Αφροδίτη θέλησε για ακόμη μια φορά να την βασανίσει γιατί ήταν δεν είχε πιάσει η βαφή και είχε νεύρα, δεν της έφεραν και σεφταλιές από τον νησί (περίεργη φάση). Της έβαλε απίθανες δοκιμασίες, προκειμένου να αποδείξει την αγάπη της. Η Ψυχή με τη βοήθεια ζώων και στοιχείων της φύσης τα κατάφερνε κάθε φορά. Εν τω μεταξύ, ο Έρωτας βλέποντας τις δοκιμασίες που περνούσε για χάρη του η κοπέλα, πείστηκε για την αγάπη της.

Γύρισε κοντά της και με την άδεια του Δία την παντρεύτηκε. Μαζί απέκτησαν ένα κοριτσάκι, την Ηδονή. Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθολογίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι...πραγματικές!

 Vasilis Cøũts 

#NERD_BASHING_TIME και Άγιος Valentine!

Ας μιλήσουμε λοιπόν σοβαρά. Δηλαδή… όσο σοβαρά μπορεί να μιλήσει κανείς για έναν άγιο που έγινε patron saint των σοκολατένιων καρδιών και των αμήχανων ρομαντικών δείπνων. Έγινε και τωνε πηδουλώνε ελέω ημέρας αλλά αυτό δεν έκανε κακό σε κανέναν εκτός αν σε έλεγαν Μαρίκα Μητσοτάκη (θεός σχωρέστην) όπου έπρεπε να της απαγορευτεί. 

Μη ξεφεύγουμε όμως, ο Άγιος Βαλεντίνος δεν ήταν ένας. Ήταν δύο. Ναι, η Εκκλησία έκανε multiverse πριν το κάνει η Marvel. Στον 3ο αιώνα μ.Χ., στην εποχή που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε περισσότερους αυτοκράτορες απ’ ό,τι εμείς ντικπικς, εμφανίζονται δύο μάρτυρες με το ίδιο όνομα. Ο πρώτος είναι ο Άγιος Βαλεντίνος της Ρώμης. Ιερέας. Ζει επί Κλαύδιου Β΄ Γοτθικού έναν τύπου που είχε το παρατσούκλι “Γοτθικός” επειδή νικούσε Γότθους, όχι επειδή φορούσε μαύρα και άκουγε death metal. Ο Κλαύδιος, λέει η παράδοση, αποφάσισε ότι οι παντρεμένοι άντρες δεν κάνουν καλούς στρατιώτες. Και κάπου εκεί, σε ένα γραφείο γεμάτο παπύρους, σκέφτηκε "Ξέρω!

Θα απαγορεύσω τους γάμους!". Γιατί, ως γνωστόν, τίποτα δεν σταματά την poocha όπως ένα αυτοκρατορικό διάταγμα (not).Ο Βαλεντίνος της Ρώμης, όμως, φέρεται να πάντρευε κρυφά ζευγάρια. Δηλαδή πρακτικά ήταν ο πρώτος “underground wedding planner” της Ιστορίας. Συλλαμβάνεται. Φυλακίζεται. Και εδώ έρχεται μία λεπτομέρεια που δεν λέγεται συχνά, σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση, μέσα στη φυλακή θεράπευσε την κόρη του δεσμοφύλακα από τύφλωση. Πριν εκτελεστεί, της έστειλε σημείωμα υπογράφοντας "από τον Βαλεντίνο σου". To πως βρήκε το φως της είναι υπό διερεύνηση (μμμμμ...) . Αν αυτό είναι ιστορικό γεγονός ή το πρώτο μεταφυσικό σεξάκι της ύστερης αρχαιότητας, δεν το ξέρουμε.Ξέρουμε όμως ότι η φράση αυτή θα γινόταν αργότερα βιομηχανία καρτών.

Την ίδια περίπου περίοδο έχουμε και τον Άγιος Βαλεντίνος του Τέρνι, επίσκοπο της Interamna (σημερινό Terni). Αυτός δεν ήταν απλώς ιερέας, αλλά επίσκοπος, upgrade στο εκκλησιαστικό skill tree. Και αυτός μαρτυρείται επί 3ου αιώνα. Και αυτός πεθαίνει για την πίστη του. Και κάπου εδώ οι ιστορικοί αρχίζουν να ξύνουν το κεφάλι τους. Είναι δύο διαφορετικοί άνθρωποι; Ναι! Και πως γκένεν αυτό; Οι πηγές είναι τόσο συγκεχυμένες που σε κάποια μεσαιωνικά μαρτυρολόγια οι ιστορίες μπλέκονται σαν fan fiction που πέρασε για canon. 

Πάντως η 14η Φεβρουαρίου πιθανότατα επιλέχθηκε όχι επειδή "είναι ρομαντική", αλλά επειδή τότε τελούνταν στη Ρώμη τα Λουπερκάλια, μια παγανιστική γιορτή γονιμότητας με κατσίκες, μαστίγια και νεαρούς που έτρεχαν ημίγυμνοι στους δρόμους (κάτι σαν το Πάσχα στο χωριό μου). Η Εκκλησία είχε την εκπληκτική στρατηγική να αντικαθιστά θορυβώδεις παγανιστικές γιορτές με… λιγότερο ημίγυμνες χριστιανικές επετείους.Έτσι, η μνήμη ενός μάρτυρα πήρε τη θέση μιας γιορτής γονιμότητας. Branding level, θεϊκό. Αλλά η πραγματική στροφή προς τον ρομαντισμό δεν έγινε στην αρχαιότητα. Έγινε στον Μεσαίωνα, όταν ο Geoffrey Chaucer έγραψε ότι την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου τα πουλιά (εννοώ τα πτηνά πρόστυχη) διαλέγουν ταίρι. 

Και ξαφνικά ένας 3ος αιώνας μάρτυρας μετατρέπεται σε προστάτη της ερωτικής επιλογής. Από μαστίγια γονιμότητας σε ποιητικά πουλιά. Evolution, baby. Το '69 (μμμμ part2) η Καθολική Εκκλησία, σε μια κίνηση θεολογικού housekeeping, αφαίρεσε τον Άγιο Βαλεντίνο από το Γενικό Ρωμαϊκό Ημερολόγιο, επειδή τα ιστορικά δεδομένα ήταν… ας πούμε....Netflix-docuseries level τεκμηρίωσης. Κοινώς; Για τον πάπαρο. Παραμένει άγιος, αλλά η παγκόσμια υποχρεωτική εορτή του καταργήθηκε. 

Δηλαδή ο άνθρωπος μαρτύρησε και μετά από 1700 χρόνια του είπαν "Ξέρεις… δεν είμαστε σίγουροι ποιος ακριβώς είσαι".Οπότε τι έχουμε; Δύο πιθανούς μάρτυρες. Έναν αυτοκράτορα με παράξενες στρατιωτικές θεωρίες. Μια παγανιστική γιορτή με κατσίκες. Έναν μεσαιωνικό ποιητή που είπε "τα πουλιά ερωτεύονται". Και μια σύγχρονη βιομηχανία που πουλάει αρκουδάκια με καρδιές.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε θρύλο και ιστορία, σε αίμα και ροδοπέταλα, υπάρχει ένας ή δύο Βαλεντίνοι που πέθαναν για την πίστη τους, χωρίς να φαντάζονται ποτέ ότι θα κατέληγαν προστάτες των ανθοπωλείων. Αν αυτό δεν είναι η πιο απρόβλεπτη πλοκή της Ιστορίας, τότε δεν ξέρω τι είναι.

Vasilis Cøũts 

Η ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΛΟΓΟΥ

 

Μάθαμε τον θάνατο της Ελένης Γλύκατζη -Αρβελέρ και δεν έχουμε παρά να της ευχηθούμε καλό πέρασμα.

Κάποιοι λένε ότι δεν είναι σωστό να κάνουμε όχι και τόσο κολακευτικές κρίσεις τόσο νωρίς. Και θα συμφωνούσα αν δεν κατακλυζόταν το διαδίκτυο από ύμνους για την σπουδαία, μεγάλη, παγκόσμια και ογκόλιθο της βυζαντινολογίας, Ελένη.

Αν είναι να απαντήσεις λοιπόν, αυτή είναι η στιγμή.

 

Η μικρή Ελένη γεννήθηκε στην Αθήνα από Mικρασιάτες γονείς. Καταγόταν από την Προύσα όπου η μητέρα της ήταν κόρη μεγαλοτσιφλικά. Συνεπώς είχε κοινή καταγωγή με τον επίσης Αρχαιολόγο Μανώλη Ανδρόνικο ο οποίος γεννήθηκε στην Προύσα και η Ελένη έκανε έργο ζωής να αποδομήσει το έργο του. Δεν ήταν η μόνη φυσικά. Σύμπασα η αρχαιολογική κοινότητα της χώρας επιτέθηκε στον Ανδρόνικο χωρίς κανένα επιχείρημα

 

Αλλά ας γυρίσουμε στην Ελένη.

Νωρίς- νωρίς έγινε μέλος του ΕΑΜ και παρά το γεγονός ότι πολεμούσε στα βουνά κατάφερε να τελειώσει το σχολείο. Με την συμφωνία της Βάρκιζας τελείωσε και η επαναστατική της καριέρα. Μετά ενεγράφη στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ξέρουμε λεπτομέρειες και κάπου τα στοιχεία δεν είναι απολύτως κατανοητά.

Κάποιοι λένε πως τον Δεκέμβριο του 1945 επιβιβάστηκε στο πλοίο Ματαρόα και έγινε Παριζιάνα. Η ίδια το αρνείται αλλά ίσως...μπορεί λένε άλλοι.

 

Πάντως επέστρεψε και αν και χαρακτηρισμένη αριστερή, έγινε η εξ΄ απορρήτων της Φρειδερίκης. Την ώρα που χωρίς καθαρό χαρτί κοινωνικών φρονημάτων δεν έπαιρνες ούτε άδεια επαιτείας, η Ελένη μπαινόβγαινε στο παλάτι! Την ίδια στιγμή που τα νιάτα της χώρας σάπιζαν σε φυλακές και εξορίες ή στέκονταν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, η Ελένη έφτιαχνε το λαμπρό της μέλλον.

Τέλος σάλπαρε προς την Γαλλία (ξανά;) όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Βυζαντινολογία και πολύ γρήγορα πήρε πανεπιστημιακή έδρα ενώ στο μεταξύ έγινε κυρία Αρβελέρ Τίποτα το μεμπτό ως εδώ. Ταχύτατα κατέκτησε τον χώρο, στην επιστήμη που της ανήκε.

 

Η Αρβελέρ δεν ανάσκαψε ποτέ, πουθενά... Υπάρχουν και τέτοιοι αρχαιολόγοι βέβαια, αλλά δεν είναι ούτε το σύνηθες, ούτε το σωστό, ούτε εκείνο που θα έπρεπε να επιλέγει. Να αναφέρουμε ότι ο Ανδρόνικος δεν είχε αφήσει στην Β. Ελλάδα τίποτα που να μην το έσκαψε. Θα μας χρειαστεί η πληροφορία.

Tα χρόνια περνούν και η ακαδημαϊκή καριέρα της Αρβελέρ εκτοξεύεται όχι τόσο σε καθαρά επιστημονικό επίπεδο, αλλά κυρίως σε διοικητικό. Τα γνωστά... πρύτανης, πρόεδρος και άλλα τέτοια λαμπρά αξιώματα επιβεβαιώνουν την σπουδαία θέση της.

 

Στο μεταξύ έρχεται ο Μάης του ‘68 και σαρώνει από άκρη σε άκρη την Γαλλία. Η νεολαία κυρίως, ως έχει χρέος, θέτει τα κοινωνικά και τα πολιτιστικά ζητήματα επί τάπητος. Η κυβέρνηση φοβάται και παραιτείται, αλλά το κίνημα σβήνει μετά την λυσσώδη και άκρως αντιλαϊκή αντίδραση του ΚΚΓ.

Θα περίμενε κανείς ότι η Αρβελέρ ως παλιά αγωνίστρια θα προσέφερε μια ηθική, τουλάχιστον κάλυψη στους φοιτητές της. Αλλά όχι. Είναι αυτό επιλήψιμο; Ασφαλώς όχι.

 

Εκδίδει βιβλία τα οποία ελάχιστη σχέση έχουν με την καθαρή επιστήμη της Βυζαντινολογίας. Περισσότερα ως νοσταλγικά ηθογραφήματα θα τα έβλεπε κανείς, ενώ ταυτόχρονα γίνεται αφοριστική και κηρύττει από έδρας και από κάθε καρέκλας, ως αυθεντία.

Δεν νοιώθει την ανάγκη να επιχειρηματολογήσει για ότι λέει, αρκεί να το λέει. Η Βυζαντινοελληνική διασπορά που κατέκλυσε την Δύση μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης δεν μπόλιασε ούτε στο ελάχιστο την Αναγέννηση, ισχυρίζεται.

Θα μπορούσατε κυρία καθηγήτρια να μας πείτε γιατί ο τάδε, ο τάδε και ο παρατάδε λένε τα αντίθετα και έχουν γράψει βιβλία όπου επιχειρηματολογούν; Σαχλαμάρες λένε, αυτό δεν ισχύει. Κάπου εδώ σταματάς να ρωτάς.

 

Ταυτόχρονα σε κάποια φάση της ζωής της εφευρίσκει ένα σόφισμα τραγικό. Η Ελλάδα λέει ήταν η μόνη χώρα που δεν απελευθέρωσε την πρωτεύουσά της και αναγκάστηκε να κάνει πρωτεύουσα την Αθήνα που δεν είναι η κοιτίδα του Ελληνισμού. Ταυτίζει δηλαδή την Ελλάδα με ολόκληρη την αυτοκρατορία πράγμα το οποίο είναι εντελώς αναληθές και εντελώς αντιεπιστημονικό. Για να μας αποστομώσει μάλιστα, προβαίνει σε μια διαπίστωση, η οποία είναι ψέμα και προσβάλει τους Έλληνες και την νοημοσύνη τους. Δεν είναι δυνατόν λέει να ισχυρίζονται οι Έλληνες πως είναι απευθείας απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και ότι δεν υπήρξαν ποτέ Βυζαντινοί. Πρόκειται για έναν αστείο τερτίπι με το οποίο προσπάθησε να διχάσει τον Ελληνισμό και να αποκόψει το πιο σημαντικό και ελληνικό κομμάτι της ιστορίας μας.

 

Κανένας δεν ισχυρίζεται ότι πέσαμε για ύπνο και μετά από αιώνες ξυπνήσαμε με χλαμύδα και φιλοσοφικές σχολές. Τις οποίες σχολές μαζί με άλλα επιτεύγματα των Ελλήνων κατέστρεψε αυτή ακριβώς η αυτοκρατορία.

Υπάρχουν πολλά τέτοια που χαρακτηρίζουν την Αρβελέρ και την επιπολαιότητα της. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν είχε γνώσεις αλλά ότι έβγαζε λάθος συμπεράσματα, κυρίως λόγω χαρακτήρα.

Ήδη το κείμενο είναι μεγάλο αλλά δεν μπορώ να μην σταθώ στην προσπάθεια αποδόμησης του μεγάλου, ανεπανάληπτου έργου του Ανδρόνικου. Θα χαρακτηρίσω την τάση της ως ατόπημα αν και έχω πολύ πιο κοφτερές λέξεις να πω.

 

Ο μεγάλος εργάτης της επιστήμης, ο οποίος είχε έτσι κι αλλιώς ξανά ανασκάψει στη Βεργίνα και είχε μελετήσει τα έργα πολύ παλαιότερων ξένων αρχαιολόγων και αναζητητών, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με την Ιστορία. Στις 8 Νοεμβρίου 1977 η χώρα συγκλονίστηκε από την αποκάλυψη μιας μοναδικής στιγμής. Ο Ανδρόνικος παρουσίασε στο έθνος τον τάφο του Φιλίππου του Β της Μακεδονίας του μεγάλου Στρατηλάτη, του Πατέρα του Αλέξανδρου. Ήταν ο τάφος ΙΙ της μεγάλης τούμπας. Αυτή η ανακάλυψη είχε τεράστια σημασία. Δεν θα επεκταθούμε, δεν είναι το θέμα μας. Ο Ανδρόνικος τεκμηρίωσε με σαφήνεια και επιστημοσύνη την βεβαιότητα ότι επρόκειτο για τον Φίλιππο. Οι ανισοσκελείς περικνημίδες του χωλού βασιλιά, οι ιατρικές γνωματεύσεις που απέδειξαν ότι έπασχε από οστικές φλεγμονές με κυριότερη την ενδοφθαλμίτιδα, είναι αδιάσειστα στοιχεία καθώς ο Φίλιππος είχε σοβαρό πρόβλημα στην κνήμη του και βεβαίως στο μάτι. Ασφαλώς υπάρχουν πολλά άλλα αλλά δεν μπορούμε να αναφερθούμε. Δέχτηκε λοιπόν αήθη επίθεση σχεδόν από το σύνολο των Ελλήνων αρχαιολόγων, αλλά στηρίχτηκε με ντοκουμέντα από τους ξένους συναδέλφους.

 

Όταν λοιπόν η Αρβελέρ ξέμεινε από αφηγήματα αποφάσισε, έτσι χωρίς κανένα λόγο και καμία απόδειξη, να μας πει ότι ο Ανδρόνικος δεν ήξερε, ενώ εκείνη γνώριζε πως ο τάφος ήταν του Αλέξανδρου. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Αρκεί να θυμίσουμε πως στον τάφο είχε οπωσδήποτε ταφεί ο Φίλιππος και η Ολυμπιάδα δεν θα έβαζε ποτέ τον γιο της μαζί με τον μεγαλύτερο εχθρό της, Τώρα αν σε κάποια στιγμή πέταξαν τα οστά του Αλέξανδρου εκεί, χωρίς τιμές και τελετές αφηρωισμού, δεν δικαιώνεται η άποψη της Αρβελέρ, διότι ένας βασιλικός τάφος δεν είναι το μέρος όπου θάβεται ένα πτώμα, αλλά το μέρος όπου στήνεται η αίθουσα του θρόνου.

 

Κλείνοντας θα ήθελα να πω να πόσο όμορφο θα ήταν στην επόμενη ενσάρκωση της η Ελένη να εργαστεί ως εργάτρια ανασκαφών. Μόνο και μόνο για να πιάσει στα χέρια της το σκουπάκι και κανένα όστρακο με χαραγμένο το όνομα ενός υποψήφιου προς εξορία.

 

Όλγα Παντελοπούλου

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΕΛΙΤΙΣΜΟΣ & Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

Όταν ο «προοδευτικός» λόγος γίνεται περιφρόνηση.

Καθώς η κριτική στο πρόσωπο της Καρυστιανού πυκνώνει (και) από τις "αριστερές" γραφίδες -με
χαρακτηρισμούς όπως «τραμπικό κόμμα», «ακροδεξιά», «εθνικιστές», «ψεκασμένοι», «αντιεμβολιαστές», «γέροντες», «αστρολόγοι» κ.λπ.- αντιλαμβάνεται κανείς την αγωνία της συστημικής ενσωματωμένης "αριστεράς". 

 

Όμως στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κριτική. Πρόκεται για σύμπτωμα. Και όπως κάθε σύμπτωμα, λέει περισσότερα για αυτόν που το εκφέρει παρά για τον στόχο του.

Σε επίπεδο πολιτικής ψυχολογίας, τέτοιες εκφράσεις δεν αποτελούν αντιπαράθεση θέσεων αλλά αμυντικό μηχανισμό.

 

Όταν εμφανίζεται μια κοινωνική φωνή που δεν προέρχεται από κόμμα, δεν μιλά με τον καθιερωμένο ιδεολογικό κώδικα, αντλεί νομιμοποίηση από το τραύμα, το πένθος, το ηθικό βάρος, και τον ίδιο τον Λαό, τότε απειλείται η ταυτότητα όσων έχουν μάθει να λειτουργούν ως «διαχειριστές της πολιτικής ορθότητας».

 

Και βέβαια, η αντίδραση τους δεν είναι διάλογος, αλλά γελοιοποίηση. Γιατί η γελοιοποίηση ακυρώνει χωρίς να απαιτεί σκέψη. Δεν πρόκειται δηλαδή για πολιτική διαφωνία αλλά για ψυχική άμυνα.

 

Ο χαρακτηρισμός «ακροδεξιά» ή «ψεκασμένη» εδώ δεν λειτουργεί περιγραφικά.

Λειτουργεί μαγικά! Σαν λέξη-ξόρκι που επιτρέπει στον ομιλητή να μην ακούσει τίποτα άλλο.

Τα «κονομάνε» οι αγρότες...

Ας δούμε λίγο το κόστος παραγωγής και πώλησης του σιταριού 

19 λεπτά το σκληρό στάρι το κιλό το παίρνουν οι έμποροι από το χωράφι.

Για να καλλιεργηθεί το στάρι, κάποτε κρατούσες σπόρο από τον δικό σου.
Τώρα πρέπει, για να μπορείς να πάρεις την Συνδεδεμένη Ενίσχυση, όταν κάνεις δήλωση ΟΣΔΕ, για τα στρέμματα που έχεις σπείρει να έχεις καρτελάκια, που αποδεικνύουν ότι έχεις αγοράσει τον πιστοποιημένο σπόρο, αλλιώς δεν παίρνεις την επιδότηση.

Για 100 στρέμματα
- ο σπόρος κοστίζει από 1.300 με 1.700 ευρώ
- το λίπασμα 22 ευρώ το 25 κιλο, θες 2.500 με 3.000 ευρώ
- Για πετρέλαιο για το τρακτέρ, σου βάζω καλό τρακτέρ, 500 με 700 ευρώ
- Αν δεν έχεις δική σου σπαρτικιά και σε σπείρουν άλλα 500 ευρώ το minimum
- Αν δεν φυσήξει να τα πλαγιάσει τα στάρια, αν δεν ρίξει χαλάζι να τα κάψει, αν βρέξει ωραία κι όχι να τα σαπίσει, αν όλα πάνε καλά, που θα πάρουμε αυτό το σενάριο, έχουμε καλή παραγωγή και πάμε αλώνια.

Σημείωση: Τα στάρια συνήθως δεν τα ποτίζουμε αλλά έτσι κι αλλιώς πληρώνουμε στην Ελλαδα νερά στον ΓΟΕΒ ( άλλη ιστορία αυτή. Αμαρτωλή)

- Αν δεν έχεις αλωνιστική, πληρώνεις για να σου αλωνίσουν. 15 με 17 ευρώ το στρέμμα το στάρι άρα 1.500 με 1.700 ευρώ για τα αλώνια

[ Να σας πω μια ιστορία : Έπαιζα κάποτε την νεράιδα στον Πινόκιο, σε παιδικό, κι ερχόντουσαν σχολεία. Και μιλούσα με τα παιδιά τι δώρο να πω στον Άη Βασίλη να σας φέρει, κι ένα αγοράκι ούτε 8 χρονών μου λέει- δεν θα το ξεχάσω- θέλω να φέρει στον μπαμπά μου μια κουμπίνα (αλωνιστική) να μπορεί να αλωνίζει να μην στεναχωριέται.]

Άρα: θες 7.600 να σπείρεις 100 στρέμματα στάρι δίχως αβαρίες στα εργαλεία, δίχως λάδια μηχανής, λάστιχα για τα τρακτέρ κλπ και με καλή παραγωγή.

Και πάμε να πουλήσουμε: Έχεις πάρει καλή παραγωγή από τα 100 στρέμματα, στήσιμο 300 κιλά το στρέμμα, 30 τόνους τα 100 στρέμματα με 0.19 μας κάνει 5.700.

Είμαστε ήδη -1900 ευρώ μέσα. 

Και περιμένουμε την Συνδεδεμένη στάρι για τα 100 στρέμματα, που μπαίνει συνήθως το Πάσχα στην καλύτερη ή και καλοκαίρι σχεδόν έναν χρόνο μετά, που μη φανταστείς είναι γύρω στο 1000ευρώ για τα 100 στρέμματα κι αυτή είναι η αλήθεια. 

Και ούτε αυτά τα έδωσαν φέτος λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ. Και ζήτησαν και ΑΤΑΚ για όλα τα χωράφια, λες κι αυτός που έκλεβε ήταν ο αγρότης με τα 200 στρέμματα που έπαιρνε 3000 με 4000 τον χρόνο βασική ενίσχυση και τα 800 τα κρατούσε ο ΕΛΓΑ.

Γιατί λοιπόν να καλλιεργήσει κανείς;
Γιατί όσο μένουν κάποιοι λίγοι αγρότες στον κάμπο της Ελλάδας, ξέρεις ότι κάπου υπάρχει ψωμί που γίνεται από καθαρό αλεύρι κι όχι από άλευρα ότι να ναι, φτηνιάρικα που φέρνουν απ' έξω και τα βαφτίζουν Ελληνικά.

Ξέρεις ότι σε μια δύσκολη στιγμή το κράτος μας έχει διατροφική επάρκεια. Μπορεί να παράξει το ψωμί του. Δεν εξαρτάται η χώρα μόνο από τις εισαγωγές.
Γιατί υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που αγαπάνε τη γη. Είναι δεμένοι με το χώμα. Είναι δημιουργικοί. Παράγουν. Είναι σημαντικό ο άνθρωπος να είναι παραγωγός, όχι μόνο παροχής υπηρεσιών ή υπάλληλος.

Έχει ανεξαρτησία ο παραγωγός. Έχει ατομική δύναμη. Έχει λόγο. Έχει μαγκιά που λέμε στην Ελλάδα. Αυτή τη μαγκιά θέλετε να χαλάσετε.
Να γίνουν όλοι υπάλληλοι και υπόδουλοι. Να σκέφτονται να σηκώσουν το κεφάλι να μην χάσουν την θέση τους. Το φτηνό ψωμί τους.

Αυτή είναι η αλήθεια...

Kalliopi Evangelidou