#NERD_BASHING_TIME και σήμερα κάτι ιδιαίτερο.

 Μεγάλο κείμενο αν βαριέσαι απλά φύγε, αν μείνεις θα σου αρέσει το υπόσχομαι.

Πάμε; 

 

Σας έχω πει παλαιότερα πως υπάρχουν κινηματογραφικά, τηλεοπτικά και καρτουνίστικα σπίτια που έχω "ζηλέψει". Από το σπίτι του Μπίλμπο στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ή το σπίτι του Αλ Μπάντι από το "Παντρεμένοι με παιδιά" και φυσικά για αυτό που θα μιλήσουμε σήμερα, το σπίτι των νάνων από την Χιονάτη της Disney. Που δεν είναι απλώς ένα χαριτωμένο σπιτάκι μέσα στο δάσος, είναι ένας από τους πιο συνειδητά σχεδιασμένους χώρους θαλπωρής στην ιστορία του animation, ένα μικρό αρχιτεκτονικό θαύμα που λειτουργεί ταυτόχρονα ως σκηνικό, ψυχολογικό καταφύγιο, λαογραφικό σύμβολο, αφηγηματικός μηχανισμός αποφόρτισης και βαθύς πολιτισμικός κώδικας για το τι σημαίνει "σπίτι". 

 

Η ταινία του '37, το πρώτο πλήρως animated μεγάλου μήκους έργο της Disney, δεν αντιμετώπισε το σπίτι ως απλό φόντο. Ο ίδιος ο Disney ήθελε ο χώρος να έχει ψυχή, βάθος, βάρος, ατμόσφαιρα, να μη βλέπεις απλώς ένα δωμάτιο, αλλά να νιώθεις ότι μπαίνεις μέσα του.Και γι’ αυτό το σπίτι των νάνων δεν σχεδιάστηκε σαν επίπεδη ζωγραφιά, αλλά σαν αληθινό χωρικό αντικείμενο. Ο Ken Anderson, ο art director είχε αρχιτεκτονική εκπαίδευση, κατασκεύασε τρισδιάστατο μοντέλο του σπιτιού, ώστε οι animators να μπορούν να μελετούν το φως, τις σκιές, τις γωνίες, τον όγκο, την εσωτερική λογική του χώρου. Έβαζαν μικρές χάρτινες φιγούρες μέσα στη μακέτα, άλλαζαν τις πηγές φωτός και παρατηρούσαν πώς πέφτουν οι σκιές πάνω στα ακανόνιστα ξύλινα και πέτρινα backgrounds. 

 

Αυτό από μόνο του δείχνει κάτι πολύ σημαντικό, ότι δεν ήταν απλά μια διακοσμητική φαντασία, ήταν σκηνογραφική αρχιτεκτονική. Ήταν ένας χώρος που έπρεπε να πείσει το μάτι ότι υπάρχει και το σώμα ότι μπορεί να κατοικηθεί.Η δύναμη του σπιτιού φαίνεται αμέσως επειδή εμφανίζεται μετά από μία από τις πιο αγχωτικές σκηνές του κλασικού animation, τη φυγή της Χιονάτης μέσα στο δάσος. Εκεί το

ΠΟΙΑ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ;

 (Τα ακόλουθα τα γράφω μη και περισώσουμε κάνα νέο από τον τοξικό φανατισμό των φλοτινιάρηδων και αντιεβραίων. Δρασκελίζω την ιστορία για να έχουν μια γερή βάση εκκίνησης και να ψάξουν περαιτέρω. Για σας βέβαια τους ομοϊδεάτες φίλους δεν έχω αμφιβολία ότι τα ξέρετε. Οσοι επιθυμούν βιβλιογραφία ας μου στείλουν μήνυμα). 

 

- Δεν μου λέει τίποτα το ότι κάποιοι Αραβες στη Μέση Ανατολή αποφάσισαν εδώ και 60 χρόνια να
ονομάζονται Παλαιστίνιοι. Και δεν μου λέει τίποτα επειδή από ιστορικής άποψης η Παλαιστίνη δεν υπήρξε ποτέ.

 

- Από καμία πηγή δεν προκύπτει κάποιος βασιλιάς, βασίλισσα, ηγέτης τέλος πάντων που να αρχήγευσε σε κάποια Παλαιστίνη, απλά διότι δεν υπήρξε ποτέ ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, βασίλειο, οτιδήποτε, και φυσικά ούτε έθνος.

 

- Η χριστιανική Βίβλος δεν αναφέρει την Παλαιστίνη ούτε μία φορά. Η εβραϊκή Βίβλος δεν αναφέρει την Παλαιστίνη ούτε μία φορά. Το ιερό βιβλίο του Ισλάμ, το Κοράνι, δεν αναφέρει την Παλαιστίνη ούτε μία φορά. Γιατί; Επειδή φυσικά δεν υπήρχε.

Η περιοχή ήταν γνωστή 1700 χρόνια πριν τον Ιησού και ονομάζονταν Χαναάν. Και υπήρχαν πολλές φυλές που ανταγωνίζονταν για την κυριαρχία σε αυτή την περιοχή που μετέπειτα έγινε γνωστή ως οι Αγιοι Τόποι του Ιουδαιο-χριστιανισμού.

 

- Μετά το 1000 π.Χ. σε αυτήν την περιοχή υπήρξαν δύο ανεξάρτητα κράτη. Κανένα από αυτά δεν ονομάζονταν Παλαιστίνη, ήταν και τα δύο εβραϊκά. Στην αρχαιότητα, Ιουδαία, Ισραήλ. Στη σύγχρονη εποχή, Ισραήλ.

Και τελικά η φυλή του Ιούδα νίκησε. Γι' αυτό ονομάστηκαν και Ιουδαίοι οι Εβραίοι, οι απόγονοι των