Ο χειρότερος/λιγότερο αποτελεσματικός τρόπος για να πείσεις κάποιον να κάνει αυτό που θες είναι να του πεις στα ίσια «κάνε αυτό κι εκείνο».
Συνήθως εφαρμόζεται σε Δικτατορίες, με σκληρές ποινές σε άρνηση συμμόρφωσης. Σε κανέναν άνθρωπο δεν αρέσει να δέχεται οδηγίες τι να κάνει, όχι τουλάχιστον τόσο εξόφθαλμα.
Ο καλύτερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος για να πείσεις κάποιον να κάνει αυτό που θες είναι να του το πεις *έμμεσα* μέσω αφήγησης ιστορίας (storytelling).
Συνήθως εφαρμόζεται σε Δημοκρατίες και έχει αρκετά υψηλό ποσοστό συμμόρφωσης.
Είναι και ο κύριος λόγος που τα τελευταία 10 χρόνια (εγώ τουλάχιστον το λέω με συνέπεια από το 2016, τότε που η Λατινοπούλου ήταν ακόμα πουλέν της Ντόρας) επικράτησε καθολικά η 
γουωκίλα στη Δύση, μέσω της συνεχούς πλύσης εγκεφάλου (ταινίες, σειρές, βιντεοπαιχνίδια κλπ.)
γουωκίλα στη Δύση, μέσω της συνεχούς πλύσης εγκεφάλου (ταινίες, σειρές, βιντεοπαιχνίδια κλπ.)Από την εποχή που οι άνθρωποι ζούσαν σε σπηλιές (50.000 π.Χ.) και ήταν οργανωμένοι σε ομάδες των 150 ατόμων (βλ. αριθμός Dunbar), υπήρχε ο παραμυθάς/αφηγητής της φυλής, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος να λέει ιστορίες (συνήθως φανταστικές/συμβολικές) γύρω από τη φωτιά, με σκοπό να «κουμαντάρει» τα άτομα της φυλής και να τους οδηγεί στον ίσιο/ηθικό δρόμο.
Είχε εξέχοντα ρόλο στην ομάδα και απολάμβανε αρκετά προνόμια (μεταξύ των οποίων και καλύτερη πρόσβαση σε γυναίκες). Ήταν τρόπον τινά ο «σεναριογράφος» της Λίθινης Εποχής.
Από τότε έχει εντυπωθεί στο DNA μας να γουστάρουμε τρελά την αφήγηση ιστοριών, γι' αυτό και το Hollywood, το Netflix, ακόμα και τα κινηματογραφικά βιντεοπαιχνίδια έχουν εισπράξεις δις $$$ κάθε χρόνο...
Το πρόβλημα είναι ότι ο τρόπος που αφηγούνται ιστορίες είναι μη-ρεαλιστικός και μη-εφαρμόσιμος στην πραγματικότητα:
Ο μοναχικός λύκος σε στυλ James Bond/Batman που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει και διαρκώς διαφεύγει από τους κακούς και το Νεοταξικό Κράτος (μικρή η διαφορά μεταξύ τους).
Τα βιντεοπαιχνίδια μονού παίκτη (Single-Player) είναι ακόμα χειρότερα, γιατί δίνουν την ψευδαίσθηση ότι μπορείς να τα κάνεις όλα μόνος σου έχοντας άμεση διάδραση με το χειριστήριο, ότι μπορείς να σφάξεις/πυροβολήσεις χιλιάδες NPCs στην κυριολεξία μέχρι να φτάσεις στον τελικό κακό/μποσάκι.
Τα συνεργατικά/ανταγωνιστικά (Multi-Player) απαιτούν και κάποια συνεργασία (η νίκη δεν είναι τόσο εύκολη, ούτε εγγυημένη).
Στην πραγματική ζωή μια σοβαρή/επιτυχημένη Επανάσταση απαιτεί να έχει έναν στενό πυρήνα ατόμων (βλ. Φιλική Εταιρεία) με όρκο σιωπής (πολύ βασικό) και στενή συνεργασία.
James Bond-ιλίκια δεν υπάρχουν, συνεπώς αν κάποιος το σκέφτεται να γίνει Armie Hammer, ας το σκεφτεί διπλά, γιατί το πιθανότερο είναι να καταλήξει σαν τον Breivik (και οι ελληνικές φυλακές δεν έχουν καμία σχέση με τις λουξ νορβηγικές που δίνουν πλήρως εξοπλισμένες γκαρσονιέρες με PlayStation)...
Και κάτι τελευταίο:
Η λαθρομετανάστευση από μόνη της δεν αρκεί για να πάρει το νόμο στα χέρια του ο κόσμος.
Είναι ένα πρόβλημα που ταλανίζει την Ευρώπη τουλάχιστον από το 2015 με την «εξοχότατη» Μέρκελ και τους "refugees welcome".
Όσο ο κόσμος παίρνει ακόμα και €1000/μήνα και κουτσοζεί με αυτά, δεν θα σκεφτεί να επαναστατήσει, έστω και ασύντακτα.
Αν όμως συμβούν κοσμοϊστορικά γεγονότα γεωπολιτικής φύσεως που θα φέρουν «έτσι ξαφνικά» ακραία φτώχεια... Βαϊμάρης (με απλά λόγια τα €1000 να γίνουν σαν €20 σημερινά), τότε άνετα, *ΠΟΛΥ* άνετα κιόλας θα ξυπνήσει μέσα του ο... Αυστριακός Ζωγράφος και θα τα πάρει όλα παραμάζωμα, αφού δεν θα έχει τίποτα άλλο να χάσει πλέον.
Αυτά τα γεγονότα εικάζω (και εύχομαι να πέσω έξω) θα συμβούν κάποια στιγμή μέσα στο 2027, τότε που -όλως τυχαίως- προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει η συνέχεια της ταινίας (Citizen Vigilante 2)...
N. Doulis
