Παρασκευή 12 Ιουνίου 2020

Στρατευμένη παραπληροφόρηση

Οι ΗΠΑ προς το παρόν αντιμετωπίζουν μια κρίση ανάλογη της οποίας αντιμετώπισαν μόνο στην
δεκαετία του 1860 πριν τον Αμερικανικό Εμφύλιο. Οφείλεται στην πολυεθνική και πολυφυλετική σύνθεση της κοινωνίας τους που ίσως έφτασε στα όριά της; Όχι! Οφείλεται στο ότι οι Αμερικανοί μέσα σε 4 χρόνια, μετά την οκταετία Ομπάμα, έγιναν ρατσιστές; Όχι! Οφείλεται στο ότι οι Αφροαμερικανοί δεν μπορούν να ξεφύγουν από την φτώχια και το έγκλημα, σε αντίθεση με τους πολυπληθείς νεομετανάστες μαύρους Αφρικανούς (μετά το 1980) που στατιστικά ευημερούν; Όχι! Οφείλεται ξεκάθαρα στο ότι η Αμερική είναι η μόνη Δυτική κοινωνία που το πολιτικό της σύστημα δεν έχει παραδοθεί εξ ολοκλήρου στις Liberal αξίες των «no borders» και των «67 φύλων». Υπάρχει ακόμα εκεί ένας ηγέτης ενός μεγάλου ιστορικού κόμματος, των Republicans, που αντιστέκεται σθεναρά.
Όλες οι άλλες Δυτικές χώρες έχουν ουσιαστικά απολέσει πλήρως το πολιτικό τους σύστημα. Η πολιτική ατζέντα τίθεται αποκλειστικά από τα -ελεγχόμενα από μια διεθνή Liberal Elite- ΜΜΕ, τα οποία μας δείχνουν αυτούς που πρέπει να

Το Φεμινιστικό Πλυντήριο...

Όπως είπαμε και παλιότερα η δολοφονική επίθεση της γυναίκας με το βιτριόλι έχει πετάξει τις
φεμινίστριες σε ένα χάος πανικού και περισσότερης ασυναρτησίας και αναπόδεικτων υποθέσεων από ότι συνήθως. Είναι όταν οι γυναίκες δολοφονούν που διοργανώνεται ένα τεράστιο ταμπλό δύο μέτρων και δυο σταθμών όπως και ένα γιγάντιο πλυντήριο ξεπλύματος της δολοφονικής απόπειρας ή της δολοφονίας. Και όλα αυτά έχουν ήδη συμβεί πολύ καιρό πριν συλληφθεί η επίδοξη φόνισσα. Με αερολογίες και κατινίστικα κουτσομπολιά περί ζήλιας οι φεμινίστριες προσπαθούν καιρό πριν της σύλληψη της να αποδώσουν το φρικιαστικό της έγκλημα όχι στην μοχθηρότητα κάποιων γυναικών, όπως εξάλλου θα έκαναν με το καλημέρα σε περίπτωση που ο ένοχος ήταν άντρας, αλλά στην κοινωνία. Που "κατασκεύασε" τις γυναίκες να ζηλεύουν η μία την άλλη για χάρη ενός άντρα μέσα στο προνομιακό πάρτι που είναι για τους άντρες η πατριαρχική κοινωνία. Και εδώ έρχεται να μας βγάλει το καπέλο ένας από τους

Λίγο ιστορία...

Πρώτα, έπνιξε στο αίμα την διαδήλωση που γινόταν στην Αθήνα για την τύχη των Καραολή και
Δημητρίου. Χρεώνεται στην κυβερνησή του και στον ίδιο, το ότι δεν μπόρεσε να διαχειριστεί αναίμακτα την λαϊκή οργή για την εκτέλεση των αγωνιστών της ΕΟΚΑ από τους Εγγλέζους.
Ύστερα, χάρισε την ελευθερία στον Μαξ Μέρτεν έναν ανώτατο αξιωματικό των Γερμανών, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την λεηλασία των περιουσιών των Εβραίων Θεσσαλονίκης όσο και για την μεταφορά και εξόντωσή τους στην Γερμανία. Για να τον ελευθερώσει, ψήφισε φωτογραφικό νόμο ώστε να επιτρέπεται στο εξής η αποφυλάκιση εγκληματιών πολέμου.
Ακολούθως, ενώ διαχειρίστηκε όλη την πίτα της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας για την αναστήλωση της χώρας, υπέπεσε σε σκάνδαλα και έδωσε δικαιώματα αμφισβήτησης, περί της διαχείρισης των χρηματικών ποσών που εμβάστηκαν στην Ελλάδα.
Του βγήκε από αριστερά η Ένωση Κέντρου στην οποία αδυνατούσε να αντιπαραθέσει πολιτικό λόγο

Όλα τα βοθρολύματα της αριστερής παράνοιας απειλούν να μας πνίξουν.

Μετά τη δολοφονία του Τζόρτζ Φλόιντ, βλέπουμε σε όλον τον κόσμο πόλεις να καίγονται, μαγαζιά
να λεηλατούνται, αγάλματα να γκρεμίζονται.
Το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, ύστερα από απαίτηση ομάδας φοιτητών, αποφάσισε να αφαιρέσει από ένα πανεπιστημιακό κτίριο το όνομα του σημαντικότερου Βρετανού πολιτικού του 19ου αιώνα και γίγαντα του κλασικού φιλελευθερισμού, William Ewart Gladstone επειδή ο ...πατέρας του είχε σχέσεις με το εμπόριο σκλάβων.(το ότι ο ίδιος ο Gladstone ήταν εναντίον του θεσμού της δουλείας, προφανώς δεν έχει καμιά σημασία για τους υστερικούς του "αντι-ρατσισμού"- https://www.bbc.com/news/uk-england-merseyside-52990464 )
Λευκοί, που διέπραξαν το έγκλημα να γεννηθούν με το λάθος- για την ορθοπολιτική εποχή μας- χρώμα δέρματος, γονατίζουν και ζητούν ταπεινά συγχώρεση από τη μαύρη φυλή για τις ...αμαρτίες τους.

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2020

Καλούμαι να απολογηθώ και να "κάμψω το γόνατο"

Στα 12 και στα 14 μου, έβλεπα "Junior's TV" και "NEWchannel".
Στα διαφημιστικά διαλείμματα έπαιζε ΠΑΝΤΑ μια διαφήμιση Unicef. Τα σχολικά μας τετράδια αλλά και τις χριστουγεννιάτικες και πασχαλινές κάρτες είχαμε αρκετές φορές επιλέξει να τα αγοράσουμε από την Unicef.
Εμείς, μαζί με εκατομμύρια άλλα ελληνόπουλα μεγαλώσαμε με το "φάε το φαΐ σου, γιατί τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε" και σε κάθε αφορμή βοηθούσαμε στέλνοντας φαγητό και φάρμακα, ακόμα και από το σχολείο με εράνους, πολύ συχνά οργανωμένους από την Εκκλησία.
20 χρόνια αργότερα, δηλαδή σήμερα, στα 35 μου, καλούμαι να απολογηθώ και να "κάμψω το γόνατο" (bend the knee), μπροστά σε επήλυδες ανθρώπους που βρίσκονται στην ηλικία των 25, δηλαδή στην ηλικία που (τυχαία) αντιστοιχεί στα παιδάκια που ταΐζαμε τότε, οι οποίοι έρχονται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη παράνομα, όχι ζητώντας εργασία, όχι ερχόμενοι δια νομίμου τρόπου και στους οποίους πρέπει να φερθούμε σαν να τους χρωστάμε ισοβίως.