Κάποιοι είναι τελείως ανώμαλοι...

Τέτοιες μέρες λίγες εβδομάδες προ της Μεγάλης Εβδομάδας και της Ανάστασης εμφανίζονται κάθε
χρόνο οι κάθε λογής "επιστήμονες του κώλου" που θα μας πουν ότι ο Χριστός δεν ήταν έτσι όπως τον εμφανίζουν οι Αγιογραφίες και οι Ταινίες αλλά μαυριδερός έως νέγρος, ασχημομούρης κλπ, ότι ο Ιούδας δεν ήταν ο προδότης του αλλά ο αγαπημένος του μαθητής, ότι η Μαγδαληνή ήταν ερωτευμένη μαζί του, ότι εξετάζουν την ζωή Του από τα 8 του χρόνια μέχρι τα 33 Του που ...είναι μυστηριώδη, ότι η σινδόνη του Τορίνο είναι μούφα, ότι ο Γολγοθάς δεν είναι εκεί που νομίζουν σήμερα, ότι μπλα μπλα μπλα κλπ κλπ κλπ

 

Και κάτι ηλίθιοι (;;;;) ή βαλτοί (!!!!) σε κάποια μπλογκς τα αναπαράγουν...

Πίστη κυρίες και κύριοι, είναι να έχεις αποδεχθεί κάτι που δεν το έζησες, που δεν το είδες...

Αυτή είναι η Πίστη μας... Και αυτήν ακολουθούμε...

Ερευνούμε τας Γραφάς... όχι τις καθοδηγούμενες βλάσφημες αρλούμπες...!!!

Πολλοί δεν πιστεύουν λόγω των πράξεων ορισμένων βλάσφημων με τον τρόπο ζωής τους ιερωμένων

Όχι άλλη μοναξιά...

Με αφορμή κάποιες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς μέσα στις
δημοσιεύσεις και σε μηνύματα, παρατήρησα ότι αρκετός κόσμος, αντιδράει αρνητικά χωρίς να έχει καταλάβει το νόημα του κειμένου που ανάρτησα.

Το διαπίστωσα από την συγνώμη που μου ζητήθηκε σε προσωπικό επίπεδο για την παρεξήγηση που δημιούργησαν γιατί δεν είχαν καταλάβει σωστά. Δεν με ενόχλησε το γεγονός ότι δημιουργήθηκαν αντιπαραθέσεις και υψώθηκαν οι τόνοι έστω και στο ελάχιστο… Από τη στιγμή που η όποια συζήτηση τελείωσε με ένα ταπεινό συγνώμη, ήξερα ότι κανένας δεν είχε κάνεναν σκοπό να επιτεθεί, πόσο μάλλον να διαπληκτιστεί.

Είχε όμως ανάγκη να ακουστεί….

 

Διανύουμε μία περίοδο στην οποία έχουμε αποστασιοποιηθεί από όλους τους οικείους μας! Από εκεί που βλέπαμε φίλους και συγγενείς αρκετά συχνά και ΚΥΡΙΩΣ πιάναμε κουβέντα, κοινωνικοποιούμασταν, ξαφνικά βρεθήκαμε κλεισμένοι σε 4 τοίχους, να προσπαθούμε να βρούμε διέξοδο.

 

Και φυσικά τι καλύτερο υπάρχει αυτή τη στιγμή από το διαδίκτυο; Μην ανησυχείτε… δεν το λέω κατηγορηματικά. Οι συγκυρίες όμως είναι τέτοιες που ήρθαν τα πράγματα πολύ «βολικά» για την

Καλωσήρθε η 4η Βιομηχανική Επανάσταση

Πλέον είμαστε και επισήμως σε πόλεμο με το μέλλον που φτιάχνουν για εμάς ως σκλάβους και αυτούς
ως αφέντες

https://www.consilium.europa.eu/.../a-digital-future-for.../

https://www.consilium.europa.eu/.../pandemic-treaty-op-ed/

Το να μπορεί κάποιος να εναλλάσσεται μεταξύ δύο ιδιοτήτων (ειδικά μεταξύ ενός επιστήμονα και ενός απλού πολίτη) είναι μία δύσκολη υπόθεση, αλλά συνάμα άκρως ικανοποιητική, διότι σου επιτρέπει να βλέπεις οποιοδήποτε γεγονός σφαιρικά και να έχεις πλήρη εικόνα των συνεπειών, ειδικά όταν μιλάμε σε επίπεδο κρατών ή/και κοινωνιών.

Με αφορμή τα παραπάνω άρθρα που θα διαβάσετε, θα εναλλάσσομαι μεταξύ επιστήμονα και απλού Έλληνα πολίτη και θα δούμε λίγο γιατί ουσιαστικά η ψηφιοποίηση όπως την δομούν έχει περισσότερα μειονεκτήματα, από ότι πλεονεκτήματα.

Για τις βασικές αρχές της ευρωπαϊκής ψηφιακής στρατηγικής, μιλούν για ένα περιβάλλον μετά-COVID. Τη στιγμή που το αφήγημα της επικινδυνότητας του κορονοϊού είχε αρχίσει να καταστρέφεται από τον Οκτώβρη του 2020 και να αμφισβητούνται τα κατοχικά μέτρα που πήραν όλες οι κυβερνήσεις, αυτόματα μας μπαίνει στο μυαλό η ιδέα, ότι η φράση μετα-COVID, είναι απλά μια δικαιολογία… η όλη ιστορία του κορονοϊού ένα προπέτασμα καπνού, για να «επισπεύσουν» όπως λένε την μετάβαση στην «ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ».

Ως εκεί φτάνει η αισχρότητά τους.

 Ε.ΔΑΦΝΟΜΗΛΗΣ

Διαβάζω και ακούω αντιδράσεις από ιατρούς αλλά και απλούς πολίτες περί της επιστρατεύσεως ιατρών για την αντιμετώπιση των αυξημένων περιπτώσεων νοσούντων που χρήζουν νοσηλείας.

Ισχυρίζονται πως "δεν είναι δυνατόν να παίρνεις έναν ιατρό από την Αλεξανδρούπολη και να τον στέλνεις στην Θεσσαλονίκη", ή και το ανάποδο...

Επίσης διαφωνούν με το ότι οι ιατροί και νοσηλευτές υποχρεώνονται να συνεισφέρουν στην νοσηλεία και ίαση των νοσούντων.

 

Σε κάθε περίπτωση δηλώνω οργισμένος και απογοητευμένος συνάμα για τον ίδιο λόγο: διότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν ορκιστεί να προσφέρουν την βοήθειά τους, και αυτή είναι η περίοδος στην οποία οι γνώσεις τους και η επιστήμη τους είναι παραπάνω από απαραίτητη.

Το επιχείρημα δε, πως ένας ιατρός ή νοσηλευτής δεν μπορεί να λειτουργήσει μακρυά από τον χώρο του, είναι τόσο άστοχο που σε κάνει να αμφιβάλεις ακόμα και για τις ικανότητες αυτών που το επικαλούνται.

 

Ακυρώνει αιώνες ιατρικής πρακτικής που ασκήθηκε στις πιο αντίξοες συνθήκες, στους πιο άβολους τόπους. Αυτοί οι γιατροί θα κληθούν να ενισχύσουν πιθανώς περιφερειακά νοσοκομεία σε περίπτωση πολέμου, θα χρειαστεί να κάνουν χειρουργεία και εξετάσεις πάνω σε κρεβάτια εκστρατείας, ή πρόχειρα στρώματα, μακρυά από την έδρα τους και τον καθημερινό τους χώρο.

Διαψεύδεται δε από την πρόσφατη πραγματικότητα όπως την είδαμε να εκτυλίσσεται πέρυσι τέτοιες ημέρες στην γειτονική Ιταλία όταν το ιατρικό προσωπικό και τα εφόδιά του δεν επαρκούσαν και δέχτηκαν βοήθεια από την Ρωσσία...

Τότε είχα γράψει τα παρακάτω, τα οποία έως σήμερα είναι εύστοχα και καθόλου ανεπίκαιρα:

Δεν είναι γυναικοκτονία αλλά δολοφονία

 Γιατί δεν είναι γυναικοκτονία αλλά δολοφονία; Σε ισόβια κάθειρξη καταδικάστηκε η 45χρονη που δολοφόνησε με ψαλίδι τον σύντροφο της πέρυσι στην Κρήτη. Μια από τις πολλές δολοφονίες αντρών
από τις συντρόφους τους που έγιναν στην χώρα μας το 2019. Και που ποτέ δεν πήραν μεγάλη δημοσιότητα, όπως εξάλλου και αυτές που έγιναν το 2020. Τις δολοφονίες αυτές αντρών και παιδιών από γυναίκες είχα καταγράψει σε άρθρο μου πέρυσι και ο αριθμός τους είναι σχεδόν ίδιος με τις δολοφονίες γυναικών και παιδιών από άντρες. Πουθενά αλλού στο ελληνικό ίντερνετ δεν υπάρχει σχετική καταμέτρηση. Πουθενά. Και αυτό από μόνο του δείχνει κάτι.

Οι δολοφονίες αυτές μια χαρά είχαν όλες τις προδιαγραφές που οι ίδιες οι φεμινίστριες έχουν ορίσει ως “έμφυλη” βία. Και άρα μια χαρά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως αντροκτονίες. Αυτό όμως δεν γίνεται ποτέ επειδή ο μύθος της “έμφυλης” βίας και της “γυναικοκτονίας” βασίζεται όπως είδαμε εδώ στο ότι ζούμε σε πατριαρχικές κοινωνίες που “εκπαιδεύουν” τους άντρες να δολοφονούν και να κακοποιούν γυναίκες. Το πατριαρχικό αφήγημα λοιπόν θα καταρρεύσει εάν οι φεμινίστριες παραδεχτούν πως υπάρχουν αντροκτονίες. Τα αφηγήματα της “εμφυλης”βίας όπως και της γυναικοκτονίας αντικρούονται από πολλά στοιχεία, παρόλα αυτά τίποτα δεν σταματάει τις φεμινίστριες από το να προσπαθούν να καθιερώσουν τον όρο νομικά όπως έκαναν στην Κύπρο. Η γυναίκα που