{...Κατά στατιστικήν γενομένην τῳ 950 Μ. Χ. επί Κωνσταντίνου του Πορφυρογεννήτου οι Έλληνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
ανήρχοντο εις 17.000.000. Εάν δε η Ελληνική φυλή ηύξανε κατ' έτος ουχί κατά 2% ώς είναι παραδεδεγμένον υπό των στατιστικολόγων, αλλά μόνον κατά 0,5%, ο σημερινός ελληνισμός έπρεπε να υπερβαίνη τα 200 εκατομμύρια!...
Διατί δεν είναι παρά μόνον επτά σήμερον; Διότι από της αρχαιότητος ετάχθη ως ο μόνος προασπιστής του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού κατά των όγκων μυρίων βαρβάρων φυλών, διότι από της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως και προ αυτής, διαρκώς απεδεκατίζετο δι' αποτροπαίων και σατανικών κατά περιόδους μεθόδων, ήτοι εξισλαμισμών, σφαγών, παιδομαζωμάτων και πάλιν σφαγών και πάντοτε σφαγών, αίτινες εκλάδευον διαρκώς το εθνικόν ημών δένδρον. Γνωστή δε είναι η ρήτρα του Κορανίου η επιτάσσουσα προς εξόντωσιν των Χριστιανών, το "Σφάξατε τους απίστους, όπου αν εύρητε αυτούς, αιχμαλωτίστε αυτούς και στήσατε αυτοίς ενέδρας".
Ο Γερουσιαστής Δαμάτ Φερέτ Πασσάς (πρώην μέγας Βεζύρης) κατά την συνεδρίασιν της Οθωμανικής Γερουσίας της 9/22 Οκτωβρίου
1918 έλεγεν: «Η εκμηδένισις των χριστιανικών πληθυσμών ήτο ασύγγνωστον έγκλημα αποδοτέον είς




