Πολιτικό Βιτριόλι

Το καθημερινό πολιτικό βιτριόλι των ΜΜΕ κατά του Δονάλδου Τράμβιου δεν έχει να κάνει

προσωπικά με τον Δονάλδο Τράμβιο — έχει να κάνει με το γεγονός πως το δυτικό μιντιακό κατεστημένο της Liberal Elite έχασε τον έλεγχο αυτών που αποκαλούνε απαξιωτικά ως αξιοθρήνητους (deplorables), δηλαδή των απλών καθημερινών ανθρώπων, που αναζητούμε νόημα στην ζωή μας μέσα από το τρίπτυχο: πατρίς-θρησκεία-οικογένεια. Η Liberal Elite είναι μια διεθνής ελίτ, ακραίας φιλελεύθερης ιδεολογίας, της οποίας γνωρίζουμε πολλά puppets (λ.χ. Ομπάμα, Μπους, Τριντό, Μέρκελ, Μακρόν), αλλά ελάχιστους puppeteers (λ.χ. Τζoρτζ Σόρος) και η οποία ασπάζεται το τρίπτυχο: απατρία-ανοησία-ανωμαλία (ανοησία όχι ως χαζομάρα, αλλά ως έλλειψη νοήματος). Πολιτικοί της αντίπαλοι είναι οι εθνικές ελίτ των διαφόρων Δυτικών χωρών, οι οποίες αδυνατούν πλέον, καθότι διασπασμένες, να προφυλάξουν τους Δυτικούς λαούς τους από τον εκφυλισμό, αλλά και τον εν γένει Δυτικό πολιτισμό από την αυτοχειρία (δηλαδή της διαστροφής του Έλληνα λόγου, της Ιουδαιοχριστιανικής ηθικής και της Ρωμαϊκής Respublica, επιστρέφοντας έτσι στην βαρβαρότητα). Πρώτος ο Μπέρνι Σάντερς, ο αρχηγός της σοσιαλιστικής πτέρυγας των Δημοκρατικών της Αμερικής, κατονόμασε την Liberal Elite ως την κύρια αιτία

Η κριτική δεν είναι ρατσισμός!

Αν ψάξεις στο σαϊτ τους, αν διαβάσεις τα άρθρα τους, θα ανακαλύψεις πως τo -αγιοποιημένο από τα ΜΜΕ- κίνημα "Black Lives Matter" έχει σαν στόχο την ανατροπή του ...καπιταλισμού και της ...πατριαρχίας καθώς και τη διάλυση της παραδοσιακής πυρηνικής οικογένειας. Πολλοί θα αναρωτηθούν εύλογα τί σχέση έχουν αυτά τα αιτήματα με τα δικαιώματα της μαύρης κοινότητας.
Μην ξεγελιέστε από την προπαγάνδα των προοδευτικών ΜΜΕ. Όπως το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα δεν εκπροσωπεί όλους τους ομοφυλόφιλους, όπως ο σύγχρονος φεμινισμός δεν εκπροσωπεί όλες τις γυναίκες, έτσι και το κίνημα "Black Lives Matter" δεν εκπροσωπεί όλους τους μαύρους. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για έντονα ιδεολογικοποιημένες, νεομαρξιστικές ομάδες της Άκρας Αριστεράς, που εκπροσωπούν μόνο ένα μικρό κομμάτι του πληθυσμού στον οποίο υποτίθεται πως απευθύνονται και το βασικό μέλημα τους δεν είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων αυτών των ομάδων αλλά η προώθηση, με κάθε μέσο, της παλαβής αριστερίστικης ατζέντας τους και η καταστροφή του δυτικού πολιτισμού. Αν αυτή η ατζέντα έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της κοινότητας που τάχα εκπροσωπούν λίγο τους νοιάζει. (πχ τη στιγμή που το 77% των Αφροαμερικανών γεννιούνται από ανύπαντρες μητέρες, γεγονός που έχει ολέθριες συνέπειες για την μαύρη κοινότητα και οδηγεί στην φτώχεια και στην εγκληματικότητα, το να ζητάς την περαιτέρω διάλυση της πυρηνικής οικογένειας, όπως κάνουν οι "Black Lives Matters", αποδεικνύει τον δογματισμό σου και προδίδει τους πραγματικούς στόχους σου).

Το να ασκείς, λοιπόν, αυστηρή κριτική σε αυτά τα κινήματα, που επιδιώκουν μόνο το χάος και την καταστροφή, δεν είναι ρατσισμός, όπως θέλουν να μας πείσουν οι προοδευτικούληδες ώστε να μείνει στο απυρόβλητο η επικίνδυνη ατζέντα τους. Αντίθετα, η αυστηρή κριτική και η αποδόμηση αυτών των φανατικών γκρουπούσκουλων είναι καθήκον κάθε ανθρώπου που θέλει να προασπίσει τις δυτικές φιλελεύθερες αξίες, είναι καθήκον κάθε ανθρώπου που ξέρει ότι μόνο αυτές οι αξίες εγγυώνται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων μας, στρέιτ και γκέι , ανδρών και γυναικών, λευκών και μαύρων.

T.CHORMOVITIS

Ο Μύθος Της Γυναικοκτονίας.

 Πριν από 2 χρόνια άρχισε να εισάγεται από τον ελληνικό φεμινισμό ο όρος γυναικοκτονία. Ο φεμινισμός από πάντα χρησιμοποιούσε διπλή γλώσσα και οι ορολογίες που χρησιμοποιεί πάντα υποδηλώνουν κάτι πολιτικό και δεν είναι ποτέ απλές και αθώες λέξεις. Στην περίπτωση λοιπόν της γυναικοκτονίας ο ορισμός υπάρχει από τα τέλη του 70 ακόμα και περιγράφει την δολοφονία μιας γυναίκας από έναν άντρα απλά επειδή είναι γυναίκα. Εν ολίγοις αφαιρεί από τον δράστη το οποιοδήποτε άλλο κίνητρο μπορεί να είχε και του αποδίδει την κατηγορία πως αυτός σκότωσε την γυναίκα επειδή ζούμε σε πατριαρχία και έχει μάθει πως η ζωή της γυναίκας δεν έχει σημασία. Ο όρος γυναικοκτονία δεν χρησιμοποιείται για παράδειγμα για να περιγράψει την δολοφονία μιας γυναίκας από άλλη γυναίκα. Ο δράστης πρέπει να είναι αποκλειστικά άντρας. Ο όρος λοιπόν αυτός χρησιμοποιείται για να μεταφράσει την δολοφονία μιας γυναίκας από έναν άντρα ως έγκλημα μίσους αφαιρώντας από τον άντρα οποιοδήποτε άλλο κίνητρο μπορεί να είχε, πχ εν βρασμό ψυχής, οικονομικό, ζήλια κτλ.
https://el.wikipedia.org/wiki/Γυναικοκτονία
Φυσικά στρατιές από άσκεφτες και άσκεφτους έσπευσαν να υπερασπιστούν τον όρο όταν αυτός άρχισε να παρουσιάζεται στην Ελλάδα προσπαθώντας να μας εξηγήσουν πως ο όρος περιγράφει το θύμα και όχι το κίνητρο. Ότι η λέξη γυναικοκτονία μας εξηγεί απλά πως το θύμα ήταν γυναίκα όπως μας εξηγεί ο όρος βρεφοκτονία πως το θύμα είναι ένα βρέφος. Φυσικά η άποψη αυτή είναι αστεία, αμόρφωτη και λάθος.

Black lives matter τελικά;

Τις τελευταίες 20 μέρες η δύση και κυρίως οι Η.Π.Α. βιώνουν μια πρωτοφανή έξαρση βίας, διαδηλώσεων, καταστροφών από τους διαμαρτυρόμενους για την δολοφονία του George Floyd. Το κίνημα Black Lives Matter πρωτοστατεί σε αυτές τις διαδηλώσεις με μότο το ίδιο τους το όνομα, ότι δηλαδή η ζωές των μαύρων αξίζουν εξίσου όσο των υπολοίπων φυλών και το κυρίως στόχαστρο είναι η λευκή φυλή καθώς αυτή στοχοποιείται ως ναζιστική/ρατσιστική/φασιστική.
Σε αυτό το άρθρο δεν θα μιλήσουμε για το τι γίνεται και τι πρέπει να γίνει. Αυτό που θα κάνουμε είναι παραθέσουμε τα επίσημα στοιχεία του Αμερικανικού κράτους προς μελέτη και συμπεράσματα για το αν είναι ή δεν είναι πραγματικότητα ότι λέγεται αυτές τις μέρες από τα διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ.

Στην αριστερή φωτογραφία θα δούμε ένα γράφημα που δημιούργησε η Wall street journal με τα στοιχεία του Υπουργείου δικαιοσύνης των Η.Π.Α.. Τα στατιστικά των φόνων στις Η.Π.Α. μας αποκαλύπτουν πως οι φόνοι κατά κύριο λόγω είναι ενδοφυλετικό ζήτημα. Δηλαδή κατά κύριο λόγο οι μαύροι σκοτώνουν μαύρους και οι άσπροι σκοτώνουν άσπρους κ.ο.κ. Συγχρόνως παρατηρούμε πως οι φόνοι των μαύρων σε μαύρους είναι αρκετά υψηλότεροι από των λευκών στους λευκούς όπως επίσης και κάτι πάνω από διπλάσιοι οι φόνοι των μαύρων σε λευκούς από το αντίθετο.

Το πρόβλημα των εχθρών του Τραμπ στην Αμερική

Περισσότεροι αφροαμερικανοί εκτελέστηκαν από μπάτσους επί Ομπάμα, αλλά δεν έγιναν τέτοια
Τί συμβαίνει τώρα;

πράγματα.
Ο Τραμπ έχει μπροστά του μία πολύ δύσκολη πρόκληση, να κερδίσει μία δεύτερη τετραετία τον Νοέμβριο, και είναι φυσικό όλες οι ενέργειες και οι αποφάσεις του να γίνονται με γνώμονα αυτόν τον στόχο. Η εξασφάλιση μιας δεύτερης προεδρικής θητείας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για τον Τραμπ, αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2016 κέρδισε χάρη στις λεπτομέρειες του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος στις ΗΠΑ ενώ έλαβε 3 εκατομμύρια λιγότερες ψήφους αθροιστικά από την τότε αντίπαλό του, Χίλαρι Κλίντον. Λογικό είναι, έπειτα από 4 χρόνια διακυβέρνησης, να έχει υποστεί μία φυσιολογική φθορά στα ποσοστά του. Έχει όμως υπέρ του τη συνήθεια των Αμερικανών να δίνουν μία δεύτερη τετραετία στους προέδρους τους, καθώς και την εντυπωσιακά σταθερή δημοφιλία του η οποία δεν έχει πέσει ποτέ κάτω από το 40%.
Τα ισχυρά ατού του Τραμπ ήταν μέχρι πριν λίγες εβδομάδες η θεαματική ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας, η σταδιακή απόσυρση των ΗΠΑ από πολέμους στο εξωτερικό που δεν έθιγαν ζωτικά αμερικανικά συμφέροντα, και η εξομάλυνση των σχέσεων ακόμη και με δύσκολες χώρες όπως η Βόρεια Κορέα. Αυτός ο στόχος του Τραμπ, να πάψει να πληρώνει η Αμερική με χρήμα και αίμα τα συμφέροντα ξένων κρατών, είναι εκείνο που προκαλεί τη λυσσαλέα αντίδραση εναντίον του - την οποία ενορχηστρώνουν οι ίδιοι κύκλοι που ελέγχουν απολύτως και τα ΜΜΕ στις ΗΠΑ. Από τη