Οδοιπορικό στη Μακεδονία σε 9 πράξεις με τον Ευστάθιο Δαφνομήλη

 

Οδοιπορικό στη Μακεδονία_1

 

Στα Γιαννιτσά, στο Μαυσωλείο του Γαζή Εβρενού Πασά της Βυζαντινής οικογενείας των Ουρανών, θα
συζητήσουμε για το εποικοδομητικό έργο των εκτουρκισμένων Ελλήνων στην καθυπόταξη των υπολοίπων Ρωμιών και στην οθωμανική κατάκτηση Θράκης και Μακεδονίας. 

 

Το μνημείο ανοικοδομήθηκε με δαπάνη 25% ελλαδικού δημοσίου και 75% Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Διδάγματα που μπορούμε να αποκομίσουμε σήμερα από τον Εβρενό, για τους σύγχρονους ευρωπαϊστές και την μετατροπή της Ελλάδος σε Ευρωπαϊκό βιλαέτι, θα αναλυθούν σε ειδικό brunch που θα παρατεθεί αργότερα, στο οποίο απ' ότι με πληροφορούν θα έχουμε φρέσκα πρέτσελ και λέμπερβουρστ εισαγωγής.

 

Εναλλακτικά, αν οι Έλληνες αποδειχθούν ανεπίδεκτοι των διδαγμάτων, υπάρχει και η λύση των νεοθωμανών για να τους συνετίσουμε, αλλά το απευχόμαστε, καθώς αυτό μελλοντικά ίσως βλάψει την αληθινή Πατρίδα μας την Ευρώπη.

 

 

 

 

Οδοιπορικό στη Μακεδονία_2

 

Το δικό μας Μαυροβούνιο είχε όμορφα ελληνικά σχολεία.

Ο φθόνος είναι εθνικό σπορ

 Το «σούπερ-τσιτινάκι» αυτό έγινε η πρώτη απόφοιτος της σχολής που παίρνει το πτυχίο της με Άριστα, 10  από την σχολή θετικών επιστημών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. 

Και διαβάζω τώρα ότι έγινε ένας πανικούλης εν socialMediaλήμ γιατί όπως λένε πολλά καλόπαιδα "έκατσε σε καθηγητές" και τα τοιαύτα. Όπως σωστά διάβασα, αυτό το μίσος για τov άλλo, τo βλέπoυμε καθημεριvά παvτoύ. 

Από τους εργασιακούς χώρους, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό βίο τωv Ελλήνωv. O Έλληvας δεv εvδιαφέρεται τόσo vα πάει μπρoστά o ίδιoς, όσο vα καταστραφεί o διπλανός τoυ. Και δεv υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση για τov Έλληνα απo τo vα βλέπει τov άλλo vα καταστρέφεται και vα δυστυχεί. 

Δεv ξέρω τι λένε oι ειδικοί για αυτήν την εθνική μας αναπηρία - κατινιά, ούτε αν φταίει η Ελληνίδα μάνα ή Έλλην μπαμπάς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με καχυποψία για τov άλλo, λες και τα προετoιμάζoυv για vα ζήσoυv στηv ζoύγκλα. 

Δεv ξέρω αν τo πρόβλημα είvαι γovιδιακό, κoιvωνικό, ιστορικό, πολιτισμικό, όλα μαζί, ή κάποιο άλλo, πoυ μας διαφεύγει. Ξέρω όμως ότι αυτό το δηλητήριο του φθόvoυ είναι η πηγή της συλλoγικής κακοδαιμοvίας πoυ μας φέρvει συστηματικά δυστυχία. 

Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα προσωπικό. Πριν μερικές μέρες πότιζα και φρόντιζα τον κήπο μου. Και επειδή κάτι η ζέστη κάτι η τρέλα που με δέρνει φόρεσα ακουστικά και με το λάστιχο έκανα μλκίες με τον σκύλο μου (αρέσει στα λυκόσκυλα το νερό ιδιαίτερα τέτοιες ζεστές μέρες - έτσι παίζουμε συχνά) και παράλληλα τραγουδούσα. Βλέπω μια κυρία να με κοιτάζει από απέναντι. 

Περνάνε πέντε λεπτά και χτυπάει το κουδούνι και ζητάει τον ιδιοκτήτη του σπιτιού....όταν της είπα ότι είμαι εγώ μου λέει ''Καλά και παίζεις με το νερό; τι να σου πω ολόκληρος άντρας". Στράβωσε τόσο που δεν μπορούσε να καρφώσει που άλλαξε το πρόσωπο της. 

Μόλις της είπα ότι είναι ρουφιάνα και καριόλα έφυγε σαν βρεγμένη γάτα. 

Προφανώς, δεν υποτιμώ τα ανθρώπινα ένστικτα που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι και δημιουργικά. Η ''ζήλια'', ας πούμε, όταν είναι διαχειρίσιμη μπορεί να είναι ένα κίνητρο. Ενα κίνητρο, όχι για να καταστρέψεις τον άλλο, αλλά για να τον ξεπεράσεις με τίμια μέσα. 

Για να μην χάνουμε το νόημα όμως ΜΠΡΑΒΟ «τσιτινάρα» μου. Οι γονείς σου έκαναν ένα πανέμορφο πλάσμα και σημείωσες στην ζωή σου την πρώτη σου επιτυχία. Μακάρι να υπάρχουν κορίτσια που θα ακολουθήσουν το παράδειγμα σου. Όσον αφορά τα ερπετά ας κρυφτούν στην τρύπα τους.Ο φθόνος άλλωστε είναι εθνικό σπορ των Ελλήνων.

Vasilis C.

Ποιος θα τους δικάσει;

 

Επειδή έχουμε "Κράτος Δικαίου", θα πουν μερικοί, η ΕΛ.ΑΣ. θα αποτρέψει από το να εφαρμοστεί ο  νόμος του Λυντς, προστατεύοντας τους Πακιστανούς, ώστε να λάβουν μια δίκαιη δίκη και μία κατάλληλη τιμωρία με σκοπό τον σωφρονισμό των υπευθύνων.

 

Πάμε ανάποδα να το αναλύσουμε. 

 

Ο σωφρονισμός επιτυγχάνεται σε μέλη μιας κοινωνίας τα οποία είναι σε θέση να αντιληφθούν το λάθος τους, να μετανοιώσει γι' αυτό και να επανέλθουν ως καλά και χρήσιμα μέλη της Κοινωνίας. 

 

Οι συγκεκριμένοι δεν είναι μέλη της Κοινωνίας μας. 

«Verba volant, scripta manent»

Πριν τρία-τέσσερα χρόνια, αν τολμούσες εδώ στα social media να ασκήσεις πολιτική κριτική στην τρανς ατζέντα, οι πιο μετριοπαθείς σχολιαστές θα σε αποκαλούσαν "φασίστα" και "ακροδεξιό" ενώ οι πιο προοδευτικοί θα σε στόλιζαν με τους πιο χυδαίους προσωπικούς χαρακτηρισμούς που μπορείς να φανταστείς, το facebook και το twitter θα σου κατέβαζαν το προφίλ σε χρόνο dt και σαν κερασάκι στην τούρτα θα έτρωγες και μια περιποιημένη μήνυση από τον Εθνικό μας Λογοκριτή, Παναγιώτη Δημητρά. ( έχω υποστεί όλα τα παραπάνω, οπότε μιλάω εξ ιδίας πείρας). Σήμερα είναι πια ξεκάθαρο ότι στις περισσότερες δυτικές χώρες το κλίμα, αργά αλλά σταθερά, αλλάζει και αυτό αποτυπώνεται τόσο στην κοινή γνώμη όσο και σε επίπεδο πολιτικών αποφάσεων. 

 

Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το 60% των Αμερικάνων πιστεύει πως το να είναι κάποιος άντρας ή γυναίκα καθορίζεται από το φύλο με το οποίο προσδιορίζεται κατά τη γέννησή του έναντι του 38% που πιστεύει ότι το φύλο μπορεί να αλλάξει (το 2017, τα ποσοστά ήταν 54% και 44% αντίστοιχα), στις ΗΠΑ όλο και περισσότερες πολιτείες δεν επιτρέπουν την διδασκαλία της λεγόμενης "θεωρίας του φύλου" στα σχολεία, αθλητικές ομοσπονδίες ανά τον κόσμο απαγορεύουν η μια μετά την άλλη τη συμμετοχή τρανς γυναικών σε αθλήματα όπως η κολύμβηση, το τρίαθλο, το ράγκμπι κτλ, ακόμη και προσωπικότητες που ανήκουν στον χώρο της κεντροαριστεράς μιλάνε πια ξεκάθαρα εναντίον του παραλογισμού της τρανς ατζέντας (πχ J.K Rowling, Bill Maher και άλλοι).

 

Στη Βρετανία ένας από τους κυριότερους λόγους που η Penny Mordaunt έχασε την ηγεσία των Συντηρητικών ήταν η παλαιότερη δήλωσή της ότι "οι τρανς γυναίκες είναι γυναίκες και οι τρανς άντρες είναι άντρες" ενώ μόλις σήμερα διάβασα ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας κλείνει την περιβόητη κλινική Tavistock που μοίραζε αναστολείς ανάπτυξης εφηβείας σε ανήλικα παιδιά σαν να ήταν καραμέλες ύστερα από μελέτη που δείχνει ότι οι συνέπειες αυτών των σκευασμάτων δεν έχουν μελετηθεί ακόμη επαρκώς. 

 

Αυτή η αλλαγή δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σκοτεινής ακροδεξιάς συνωμοσίας, ούτε ξαφνικά οι πολίτες των δυτικών χωρών αποφάσισαν να στερήσουν τα τρανς άτομα από τα δικαιώματά τους. Απλά τα τελευταία χρόνια οι παλαβές ιδεοληψίες της τρανς ατζέντας που ακούγονταν τόσο ωραίες στην θεωρία , έγιναν νόμοι, έγιναν πολιτικές και εφαρμόστηκαν στην πραγματική ζωή. 

 

Και τότε ο πολύς κόσμος κατάλαβε πόσο εγκληματικό είναι να υποβάλεις ανήλικα παιδιά σε ιατρικές επεμβάσεις που πιθανόν να έχουν αναστρέψιμες συνέπειες και να τους καταστρέψουν την ζωή· κατάλαβε πόσο άδικο είναι για τις γυναίκες να ανταγωνίζονται σε αθλητικούς αγώνες βιολογικά άνδρες που εκ των πραγμάτων έχουν μεγαλύτερη σωματική δύναμη· κατάλαβε πόσο επικίνδυνη για την ασφάλεια των γυναικών είναι η εισβολή ανδρών που αυτοχαρακτηρίζονται ως γυναίκες σε χώρους αποκλειστικά γυναικείους, όπως τα δοκιμαστήρια, οι τουαλέτες, οι φυλακές κοκ. Γιατί αυτό που αποκαλούμε σήμερα "τρανς δικαιώματα" δεν έχει καμιά σχέση με τα δικαιώματα των τρανς γυναικών και ανδρών, που φυσικά πρέπει να είναι σεβαστά όπως και τα δικαιώματα όλων των συνανθρώπων μας. 

 

Μια παλαβή αριστερίστικη ιδεολογία είναι που δεκάρα δεν δίνει για τους τρανς, αλλά το μόνο που επιδιώκει είναι να διαστρεβλώσει τη βιολογική πραγματικότητα και να καταστρέψει τους θεσμούς και τις αξίες που στήριξαν για αιώνες τις κοινωνίες μας. 

 

Βέβαια, ως συνήθως στην χώρα μας δεν έχουμε πάρει ακόμη χαμπάρι το debate που διεξάγεται στο εξωτερικό και τη στιβαρή κριτική που ασκείται στην τρανς ιδεολογία από πολλές διαφορετικές πλευρές. Προς το παρόν, η Ελλάδα ζει στον αστερισμό του Αλέξη Πατέλη, του Γιώργου Καπουτζίδη και της Φαίης Σκορδά, ζει στον αστερισμό ανθρώπων ιδεοληπτικών ή άσχετων που είναι κοντά στην εξουσία, έχουν προνομιακή πρόσβαση στα ΜΜΕ, είναι υπεράνω κριτικής και κάνουν ό,τι μπορούν για να προωθήσουν και να επιβάλλουν την ορθοπολιτική τρανς ατζέντα. 

 

Επειδή, όμως, όπως συμβαίνει συνήθως, οι ιδεολογικές τάσεις που επικρατούν στη Δύση, σε δυο-τρία χρόνια έρχονται και στην Ελλάδα, θα ήθελα να δώσω μια συμβουλή σε όλους αυτούς τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τις οξυζεναρισμένες πρωϊνατζούδες και τους influencers που κάνουν ανέξοδη επίδειξη αρετής, παπαγαλίζοντας αντιεπιστημονικές και επικίνδυνες θεωρίες περί 63 φύλων και πάει λέγοντας. 

 

Καλό είναι να είστε λίγο πιο συγκρατημένοι στα προοδευτικά ξεσπάσματα και στους δικαιωματιστικούς φιλιππικούς σας, γιατί, όπως ξέρετε, αυτά που λέτε και αυτά που γράφετε μένουν. Και με την αλλαγή κλίματος τώρα που φαίνονται οι συνέπειες της εφαρμογής της τρανς ατζέντας, στο τέλος σας βλέπω να την παθαίνετε σαν όλους αυτούς που στα χρόνια του Μεσοπολέμου υποστήριζαν την ευγονική (α, ναι, θεωρούνταν εξόχως trendy και προοδευτική εκείνη την εποχή) και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ήξεραν που να κρυφτούν. 

Αν μη τι άλλο, όλο αυτό θα κάνει κακό στην καριέρα σας και ξέρω πώς δεν θα το θέλατε καθόλου.

 

T.CHORMOVITIS

Ποιος τελικά είναι νεοφασίστας;

 

Εν όψει των ιταλικών εκλογών, οι ανά τον κόσμο φυλλάδες του φιλελέφτ καθεστωτισμού άρχισαν ήδη να αποκαλούν "νεοφασιστικό" το κόμμα "Fratelli d'Ιtalia" της Τζόρτζια Μελόνι που προηγείται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Βέβαια, στην πραγματικότητα η Mελόνι είναι τόσο φασίστρια όσο φιλελεύθερος είναι ο σοσιαλισταράς Κυριάκος Μητσοτάκης. 

 

Μπορεί οι ρίζες των "Fratelli d'Ιtalia" να βρίσκονται, εν μέρει, στο νεο-φασιστικό "Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα" αλλά, χάρη στη Mελόνι, το κόμμα αυτό έχει εξελιχθεί σε μια σύγχρονη, σοβαρή συντηρητική δύναμη. H ίδια η Μελόνι δηλώνει ότι έχει επηρεαστεί ιδεολογικά από γίγαντες του συντηρητισμού όπως τον Edmund Burke, τον Roger Scruton, τον J.R.R. Tolkien και τον Giuseppe Tomasi di Lampedusa, που φυσικά καμιά σχέση δεν έχουν με τον φασισμό. Και επειδή ο φασισμός πάνω απ' όλα είναι κρατικός αυταρχισμός, ποιοι είναι άραγε οι πραγματικοί φασιστές, οι πραγματικοί κληρονόμοι του Μπενίτο Moυσολίνι σήμερα; 

 

Oι δήθεν "μετριοπαθείς" και "κεντρώοι" της κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι, που πήραν το πρωτοφανές μέτρο της θέσπισης ενός πιστοποιητικού εμβολιασμού ή η τάχα μου "νεοφασίστρια" Τζόρτζια Μελόνι που τάχθηκε εναντίον αυτού του πρωτοφανούς μέτρου και μίλησε τη γλώσσα της ελευθερίας; ("H ιδέα του να πρέπει να χρειάζεσαι αυτό το "Green Pass" για να μπορείς να συμμετέχεις στην ζωή της κοινότητας είναι ανατριχιαστική και αποτελεί το τελευταίο βήμα προς την πραγματοποίηση μιας οργουελικής κοινωνίας. 

 

Είναι μια αντισυνταγματική πράξη τρέλας που το κόμμα μας απορρίπτει κατηγορηματικά , αφού για μας η ατομική ελευθερία είναι ιερή και απαραβίαστη", δήλωνε θαρραλέα η Μελόνι αν και ήξερε πως, σε μια χώρα όπου η συντριπτική πλειοψηφία υποστήριζε το "Green Pass", αυτή η στάση της μπορούσε να της στοιχίσει εκλογικά.) 

 

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι όλα είναι καλά με την Μελόνι και τη δεξιά Συμμαχία, που κατά πάσα πιθανότητα θα κερδίσει αυτές τις εκλογές. Σε αρκετά ζητήματα η Μελόνι, ακολουθώντας τον δρόμο της Λεπέν, φαίνεται να έχει νερώσει τις θέσεις της παραπάνω απ΄ όσο θα' πρέπε. Ναι, σε μια νέα κρίση του κορωνοϊου μια δεξιά κυβέρνηση, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα ακολουθήσει την παρανοϊκή, ολοκληρωτική πολιτική Nτράγκι και είναι σχεδόν σίγουρο πως θα δώσει μάχες εναντίον της woke λαίλαπας, όμως μην ξεχνάμε ότι η Μελόνι υποστήριξε με φανατισμό την αποστολή όπλων στην Ουκρανία (θέλω να ελπίζω πως σε αυτό το ζήτημα ο Σαλβίνι και ο Μπερλουσκόνι, που τάχθηκαν εναντίον της αποστολής οπλισμού, θα της κρατάνε τα χαλινάρια). 

 

Επίσης, στο θέμα της "Ευρωπαϊκής Ένωσης", η Μελόνι μπορεί να μην μιλάει πια για έξοδο από το ευρώ, αλλά παραμένει ευρωσκεπτικίστρια και εξακολουθεί να βάζει το έθνος-κράτος πάνω από το μόρφωμα της ΕΕ. Σε ενδεχόμενο σύγκρουσης με τις Βρυξέλλες, όμως, αμφιβάλλω αν ο Μπερλουσκόνι, που δρα σαν εξαπτέρυγο της ΕΕ τα τελευταία χρόνια, θα την αφήσει να ακολουθήσει μια σκληρή πολιτική. 

 

Αναμφίβολα, απέναντι στον αποκρουστικό, αυταρχικό, ορθοπολιτικό καθεστωτισμό της κεντροαριστερής συμμαχίας, μια νίκη της ιταλικής Δεξιάς είναι μια καλοδεχούμενη εξέλιξη, καλό είναι όμως να κρατάμε μικρό καλάθι. 

 

(Η μεγάλη μου συμπάθεια σε αυτές τις εκλογές είναι το μικρό κόμμα "Ιtalexit" που υποστηρίζει την έξοδο της Ιταλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και που όλες οι δημοσκοπήσεις το δείχνουν μεταξύ 2% και 4%. Aν σκεφτείς ότι το πρώτο κόμμα δεν ξεπερνάει το 23% με 24%, δεν είναι καθόλου κακό ποσοστό)

 

T.CHORMOVITIS